مقدمه: تهوع و استفراغ، یکی از مشکلات شایع دوران بارداری میباشد که نه تنها بر روی سلامت جسمی زنان اثر دارد، بلکه میتواند اثر منفی روی عملکرد روانی و اجتماعی آنها نیز داشته باشد. راههای متفاوتی جهت کنترل تهوع و استفراغ دوران بارداری مطرح است، لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر اندانسترون، ویتامین B6 و ریشه زنجبیل (زینتوما) بر تهوع و استفراغ بارداری انجام شد.
روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور در سال 1396 بر روی 120 زن باردار زیر 16 هفته با تهوع و استفراغ خفیف و متوسط، مراجعه کننده به مراکز جامع سلامت شهر همدان انجام شد. افراد در چهار گروه 30 نفره ویتامین B6، زینتوما، اندانسترون و کپسول دارونما، 2 بار در روز به مدت یک هفته قرار گرفتند. شدت تهوع و استفراغ قبل و بعد از مطالعه توسط پرسشنامه تهوع و استفراغ بارداری سنجیده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمونهای تیمستقل، تیزوجی، کای اسکوئر و اندازهگیری تکراری انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد.
یافتهها: قبل از مداخله افراد از نظر نمرات تهوع و استفراغ با هم تفاوت معنیداری نداشتند (00/1=p)، ولی پس از مداخله بر اساس آزمون آنووا نمرات تهوع و استفراغ اختلاف معناداری بین گروههای دارویی (ویتامین B6، اندانسترون و ریشه زنجبیل) با دارونما وجود داشت (001/0>p). بر اساس آزمون تی زوجی، شدت و مدت تهوع و استفراغ بارداری در گروههای دارویی کاهش معناداری داشت (001/0>p) و در گروه ریشه زنجبیل این کاهش نسبت به بقیه روشها کمتر و معنیدار بود (001/0>p).
نتیجهگیری: مصرف ریشه زنجبیل، میتواند شدت و مدت تهوع و استفراغ را همانند ویتامین B6 و اندانسترون کاهش دهد؛ لذا مصرف آن در زنان باردار میتواند مفید باشد