Deze veteraan werd in eerste instantie afgekeurd voor de dienstplicht, maar vocht dit aan waarna hij wel werd aangenomen. Na de val van Srebrenica heeft hij zich in een opwelling opgegeven om op uitzending te gaan. Naast de reguliere werkzaamheden op de hulppost, trad hij daar soms ook op als chauffeur. Hij was altijd onder de indruk hoe de lokale bevolking zich aanpaste aan de oorlogssituatie, al had hij nauwelijks contact met hen. Terugkijkend is hij tevreden over de manier hoe hij zijn werk heeft verricht, hiervoor ontving hij een tevredenheidsbetuiging. Hij denkt nog wel eens terug aan zijn uitzending, maar met steeds minder emotie