Prediction of care outcomes in patients with chronic obstructive pulmonary disease in family medicine

Abstract

Kronična opstruktivna plućna bolest (KOPB) u suvremenoj medicinskoj znanosti ima daleko veće značenje od tradicionalnog poimanja iste kao ireverzibilne opstrukcije dišnih puteva dijagnosticirane spirometrijskim nalazom smanjenja forsiranog ekspiratornog volumena u prvoj sekundi (FEV1). To je bolest koja u najvećem broju slučajeva ostaje nedijagnosticirana i neprepoznata u kliničkoj praksi, koja smanjuje kvalitetu života bolesnika i povećava rizik smrtnosti. Procjenjuje se da će do 2020. godine postati treći vodeći uzrok smrti u svijetu. Iako je postavljanje dijagnoze naoko jednostavno sve se više govori o različitim fenotipovima KOPB-a koji su od posebne važnosti za prepoznavanje i procjenjivanje ishoda skrbi. Osvještavanjem činjenice da bolest uzrokuje sistemnu upalu u organizmu čovjeka pažnja kliničara mora se usmjeravati na interakciju ove bolesti sa drugim kroničnim bolestima u komorbiditetu. Poznato je da one zbog međusobne negativne interakcije utječu na mortalitet bolesnika. Pristupajući na taj način, bolest se prepoznaje kao izrazito heterogena što zahtjeva od zdravstvenih profesionalaca vrlo široki i istovremeno specifičan pristup svakom bolesniku ponaosob. Među brojnim zdravstvenim profesionalcima koji sudjeluju u skrbi bolesnika s KOPB-om ključnu ulogu u skrbi ima liječnik obiteljske medicine (LOM) kao liječnik prvog kontakta i liječnik koji provodi kontinuiranu, sveobuhvatnu skrb populacije. Zadaci LOM su da aktivno pristupi reduciranju rizičnih čimbenika za razvoj KOPB, dijagnosticiranju bolesti u ranoj fazi, te postizanje partnerstva s bolesnikom u podijeljenoj trajnoj skrbi. Glavna kompetencija LOM-a je pružanje bolesniku/osobi usmjerene skrbi što podrazumijeva procjenjivanje i liječenje bolesnika prema individualnim značajkama bolesti. Razumijevanje specifične kliničke slike (fenotipa) u svakog bolesnika i korištenje prognostičkih indeksa od iznimne je važnosti za izbor terapije i uspješnost liječenja. Cilj ovog rada je prikazati najnovije spoznaje, probleme i kontroverze u pristupu bolesniku oboljelom od KOPB-a u suvremenoj kliničkoj praksi.Chronic obstructive pulmonary disease (COPD) in modern medical science has a far greater significance than the traditional concept of the same as irreversible airway obstruction diagnosed by spirometry reduction in forced expiratory volume in first second (FEV1). This disease in most cases remains undiagnosed and unrecognized in clinical practice, reducing the quality of patient’s life and increasing the risk of mortality. It is estimated that, by the year 2020., COPD will be the third leading cause of death in the world. Although diagnosing COPD seems to be simple, healthcare professionals validate new phenotypes of COPD that are of particular importance for identifying and evaluating patient care outcomes. Recognizing that this disease causes systematic inflammation, healthcare specialist must be aware of interaction with other chronic diseases in comorbidity. Diseases in comorbidity potentiate mortality of COPD. COPD is now widely recognized as a complex heterogeneous syndrome, which requires broad and, at the same time, specific approach to each individual by healthcare professional. Among the many healthcare professionals involved in patients care, general/family practitioners (GPs) play the main role in COPD patient’s care, as doctors of first contact who provide permanent and comprehensive care of population. Reducing risk factors for development of COPD, diagnosing disease in early stage and achieving partnership with a patient in dividing continuous care, are some of main tasks for GPs. According to the core competence of GPs, which is provision of patient centred care, patient should be assessed and treated according to their individual treatable characteristic. Recognition and validation of COPD phenotypes in each patient and application of prognostic indices is of great importance in the selection of therapy and successful treatment. The aim of this paper is to present new knowledge, issues and controversies in the approach to patient suffering of COPD in contemporary clinical practice