W latach 1945—1950 pojawiły się w Polsce prywatne wydawnictwa zajmujące
się publikowaniem literatury dla dzieci i młodzieży. Niektóre z nich kontynuowały
działalność sprzed wojny, inne dopiero rozpoczęły swą aktywność.
Część z nich funkcjonowała krótko, ponieważ została szybko zlikwidowana przez
władzę i instytucję cenzury. Co jednak najistotniejsze, wybrane oficyny zaczynały
swą reaktywację od wydawania książek autorów najpoczytniejszych w dwudziestoleciu
międzywojennym. Celem edytorów była odbudowa finansowa po ciężkich
latach drugiej wojny światowej czy chęć szybkiego osiągnięcia zysków (w przypadku
nowo powstałych oficyn), a w książkach pisarzy najpopularniejszych
w międzywojniu widziano ogromne możliwości zarobkowe. Wydawnictwa te musiały
się jednak podporządkować wielu przepisom i dyrektywom wprowadzanym
przez nowych rządzących, które uniemożliwiały rozwój, o czym kilka słów dalej
