Przedmiotem rozważań podjętych w artykule są utwory literatury bizantyńskiej wzorowane
bądź pozostające pod wpływem dramatów antycznych: dwa teksty niedramatyczne - satyra Podróż
Mazarisa do Hadesu (XV wiek) oraz tzw. inwektywa humanistyczna autorstwa Jana Argyropoulosa
(również XV wiek). Oba teksty obfitują w słownictwo zaczerpnięte z komedii Arystofanesa. Dramatami
są trzy następne utwory literackie - centon Christos Paschon, Katomyomachia Teodora Prodromosa
oraz Dramation Michała Hapluchejra. Analiza porównawcza Christos Paschon i Katomyomachii
wykazuje istotne podobieństwa pomiędzy tymi utworami, co przemawia za dwunastowiecznym
pochodzeniem centonu. Dramat Christos Paschon jest również przykładem bizantyńskiej imitatio,
podczas gdy Katomyomachię można by określić mianem aemulatio
