Maska, będąca jednym z głownych elementow kamuflażu, jest symbolem szczegolnym.Jako nieodłączny element estetyki literatury grozy skrywa zarowno tożsamośćpostaci, jak i nierzadko jej mroczne intencje. Jednak sprowadzenie maski jedynie doroli kamuflującego akcesorium byłoby dużym uproszczeniem. Niniejszy artykuł jestprobą ukazania podwojnej funkcji maski w opowiadaniu Edgara Allana Poe BeczkaAmontillado, funkcji modyfikującej dwie płaszczyzny: wewnętrzną, na poziomie narracjitekstu, oraz poza-tekstową, wyznaczającą kierunek interpretacji dla czytelnika. Maskaw tym opowiadaniu pełni rolę zarowno narracyjno-symboliczną, jak i hermeneutyczną:to co skrywa przed bohaterem-ofiarą tekstu, nieszczęsnym Fortunato, ujawniaprzed czytelnikiem, wciągając obydwu w grę podwojnego znaczenia. Artykuł analizujei opatruje komentarzem sekwencje wydarzeń przedstawione w opowiadaniu, ukazującdwie rownoległe linie fabularne tekstu: wydarzenia, tak jak jawią się oczom Fortunato,oraz wydarzenia, takimi jakimi powinien widzieć je czytelnik podążający za zwodniczymgłosem narratora-mściciela Mortesora. Maska jest tu czynnikiem wprowadzającyminterpretacyjny dysonans – hermeneutycznym kamuflażem, dzięki ktoremu narratorprowadzi swą przewrotną, podszytą ironią grę z ofiarą i z czytelnikie
