In de zomer van 2003 zijn ten behoeve van Stichting Natuur en Milieu, Natuur en Milieu Overijssel, Natuur en Milieufederatie Utrecht en de Zeeuwse Milieufederatie metingen verricht van het geluidniveau in een viertal voor rustige recreatie geschikte natuurgebieden.
De vier onderzoeksgebieden maken deel uit van voor rustige recreatie belangrijke streken en vallen deels samen met provinciale stiltegebieden ofwel 'milieu-beschermingsgebieden voor stilte' (in Zeeland: algemeen milieubeschermingsgebied). Het gaat om de aan elkaar grenzende waterrijke en grotendeels open Weerribben en Wieden, het bosrijke en beschutte Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug, en de open en grotendeels agrarische Zak van Zuid-Beveland. In elk gebied is enkele keren gemeten: in principe werden op twee werkdagen met tegengestelde windrichting en op een zondag twee rondes in het gebied gemaakt langs een negental, steeds dezelfde meetlocaties. Steeds werd gedurende 10 minuten gemeten en geluisterd. Per minuut werd vastgesteld of in die minuut een motorische bron hoorbaar was: een vliegtuig, auto, motor of brommer, boot, trekker en/of trein. In Zeeland werd ook geluid van bedrijfsactiviteiten gehoord. Door middel van meting zijn van deze bronnen zoveel mogelijk de maximale en gemiddelde geluidniveaus bepaald. Daarnaast is geteld welk deel van de tijd mensen ('niet-gemotoriseerde bronnen') hoorbaar waren. Het onderzoek berust dus zowel op menselijke waarneming (luisteren en noteren) als op instrumentele waarneming (meten en achteraf analyseren).