بررسی بیان نشانگر p21 در کارسینوم اوروتلیال مثانه و ارتباط آن با خصوصیات هیستوپاتولوژی

Abstract

مقدمه:علاوه بر عوامل بالینی و بافت‌شناسی که قادر به افتراق درجات پایین از بالا در تومور اوروتلیال مثانه هستند، تعدادی نشانگر زیستی نیز مطرح شده‌اند که ممکن است در ارزیابی درجه، پیامد و پیش‌آگهی تومور مفید باشند. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی ارتباط بیان بیش از اندازه نشانگر p21 با درجه هیستولوژیک، پیش‌آگهی و عود کارسینوم اوروتلیال مثانه بود. شیوه مطالعه: در این مطالعه مقطعی، بلوک‌های پارافینه 356 بیمار جمع‌آوری گردید. نقاط توموری بافت از بلوک اصلی انتخاب و بر روی بلوک ریزآرایه بافتی (Tissue microarray یا TMA) گیرنده سوار شد. رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمی برای نشانگر p21 انجام گرفت. شدت و گستردگی رنگ‌آمیزی برای این نشانگر با استفاده از روش ترکیبی و نیمه کمی [به نام معیار Histochemical Score (H-Score)] توسط دو پاتولوژیست تعیین شد. یافته‌ها:بیان p21 در تومورهای درجه بالا و پایین تفاوت معنی‌داری با یکدیگر داشت؛ به طوری که بیان p21 بر اساس H-Score در گروه با تومور درجه بالا به طور معنی‌داری بیشتر از درجه پایین بود (91.06 ± 153.85 در برابر 82.20 ± 130.01). مطابق با تحلیل سطح زیر منحنی (ROC) Receiver operating characteristic ، بیان نشانگر p21 (بر اساس H-Score) ارزش بالایی در تمایز موارد درجه بالا از درجه پایین داشت (0.596 =P=0.002 ،ROC). بر همین اساس، بهترین نقطه برش برای نشانگر فوق در تمایز این دو، 92.5 به دست آمد که حساسیت، 67.7 درصد و ویژگی، 44.7 درصد بود. با توجه به نتایج تحلیل رگرسیون لجستیک چند متغیره در ارزیابی عوامل مرتبط با عود تومور، وجود الگوی غیر پاپیلری (نسبت احتمال: 6.363، 0.001 = P) پیش‌بینی کننده عود می‌باشد. نتیجه‌گیری: با تعیین H-Score نشانگر p21، تمایز درجه بالا و پایین تومور با حساسیت و ویژگی قابل قبولی امکان‌پذیر خواهد بود. وجود الگوی غیر پاپیلری، ارزش بالایی در پیش‌بینی عود تومور دارد