Taha Toros Arşivi, Dosya No: 302-Necla İ

Güngör, Fahrettin

Istanbul Sehir University Repository

j£ &
Necla İz arkadafimtz Fahrettin Güngör ile..
NECLA İZ TÜRKİYE'DE
Röportaj: Fahrettin Göngör
Uzun yıllarını hafif batığı müziğine adamış olan kıymetli sanatçı, Nejla Iz'in bir dostunun Akatlar'daki dairesin de bulunuyorum Beni güleç ve 
sempatik yüzle karşılayan sanatçının sesini ve 
okuduğu şarkılarını gençlik yıllarımda dikkat­
le izlemiştim. Ne yazık ki o güzel ve kadife 
ses kulaklarımdan ayrıldı. Dünyanın diğer 
ucunda bulunan bir ülkeye giden sanatçının 
şarkılarını dinlemekten yoksun kalmıştım 
Soruyorum;
-Nerede doğdunuz ve ilk sanat aşkınız 
hangi yaşta başladı?
-Samsun da Çarşamba kazasında dünyaya 
gelmişim. İlk sanat aşkım kendimi bildim 
bileli diyebilirim. Altı veya yedi yaşlarında 
olabilir, diyor.
-Müzik eğitiminizi nerede yaptınız. Kimler 
den faydalandınız?
-Müzik eğitimime ilk okul öğretmenim 
Fatma Demirağ 'mn fark etmesiyle başladım. 
İlk olarak beni İstanbul Konservatuarına o 
götürdü. O zamanlar ilk okulun 5.sınıfınday­
dım. Beni imtihana tabi tuttular. Sesimi çok 
çok iyi buldular. Fevkalade kulağım vardı. 
Buna da müzik kabiliyetim eklenince konser­
vatuara girdim Üç yıllık eğitim süresini altı 
aylık bir süre içinde bitirdim. Tekrar yapılan 
bir imtihanla esas talebe olarak hazırlıklara 
kabul edildim. Bu arada Nişantaşı kız lisesi ne 
başladım. O devrede Hulusi öktem idaresin­
de Kadıköy Halkevi korosu vardı. O korodaki- 
ler arasında en küçük ve minicik çocuk 
bendim. Beni müzik öğretmenim Meliha 
hanım götürmüştü. O konserlerde solo olarak 
Mavi Tuna valsini söyledim. 1948 yıllarında 
Ankara Devlet Operasının çocuk temsilleri ve 
bale bölümündeydim. Dansı da çok seviyor­
dum. Rahmetli Ertuğrul Muhsin bey beni 
imtihana tabi tuttu. İleride başarılı olacağımı 
öne sürerek İtalya da tahsil etmem için 
ailemden izin istedi. Babam bu işe razı 
olmadı. Halbuki o zamanlar kalyaya gitse 
idim hakiki müzik türü olan operada başarılı 
olacaktım. Bence hakiki müzik türü opera 
Yalnız ses güzelliği kafi değil, ses çalıştırması, 
bilgi ile günde en az beş saat çalışmak
MAYA /Sayfa 38
gereklidir. Babamın engellemesine karşın 
nereye döndüm ise müziği buldum. Bu arada 
Muammer Karaca operatinde çalıştım Bana 
baş rolü vermişlerdi. Sonraki günlerden bir 
gün Ankara Cazi Orman Çiftliğine gitmiştik. 
Orada bir orkestra çalıyordu. Babama bir 
şarkı söylemek için yalvardım. Kendisini ikna 
ettim. O ana kadar mikrofonda sesimi hiç 
duymamıştım. Kendi sesimi merak ediyor­
dum. "PAPATYA GİBİSİN BEYAZ VE İNCE' 
şarkısını söylerken masaların birinde oturan 
Şevket Yücesaz ve Zekai Apaydın beni 
dinlemişler sahnenin arkasına gelerek bana:
-Aman kızım radyoda bizimle okurmusun. 
dediler.
Sevinçten uçuyordum. Radyoçokciddi bir 
yerdi. Beni bütün Türkiye dinleyecekti. 
Babamın bütün karşı koymalarına rağmen 
türlü ısrarden sonra onu ikna ettik. Ankara 
radyosunda ilk emisyonumu yaptığım zaman 
basın fevkalade öğücü yazılar yazdı. Küçük 
bir çocuk olmama rağmen istikbalin büyük 
sesi diyorlardı. Bunlar beni daha çok 
kamçıladı. Bu arada bir İzmir fuarı yaptık. 
Arkadan Istanbulda kendimi Fehmi Ege 
orkestrası ile Ses operetinde buldum. Fehmi 
Ege nin "SENSİZ KALDIĞIM GECELER" 
tangosunu üç kere söylemeden beni sahne­
den bırakmıyorlardı. O arada kıymetli sanatçı 
Hamiyet Yüceses, in okuduğu Tepebaşı 
gazinosundan teklif aldım. Fehmi Ege 
orkestrası ile sahneye çıktım. Ayrıca bir film 
şirketinden teklif aldım. "KAPANAN GÖZLER'' 
adlı filmi rahmetli Lütfü Güneri ile çevirdim. 
İkinci filmim Ahmet Üstün ile oynadığım 
"ESTORGON KALESİ" idi. Bu film çok hasılat 
yaptı. Ahmet Üstün ile evlendim. Serdar 
isminde bir oğlumuz oldu. O zamanlar çocuk 
denecek yaşta idim. Bu izdivacımız çok uzun 
sürmedi ve ayrıldık. Tekrar myziğe döndüm. 
Zeki Müren, Perihan Altındağ, Lütfü Güneri, 
Ahmet Yatman. Selahattin Pınar ile çalışma­
lar yaparak sesime en iyi giden Nihavent 
makamında şarkılar okudum. Buna rağmen 
batı müziğine olan sevgim üstün geldi. 
Italyan profesörü Itallo Brankuçi adında bir 
müzisyenle çalışmalarım oldu. Kendisinden 
opera, aryalar, şan tekniği dersi aldım. Bana
en büyük iltifatı şöyle olmuştur. "Senin altı 
ayda öğrendiğini başkaları üç dört yıl da zor 
öğrenir" Müziği çok seviyor ancak şarkı 
söylerken yaşıyordum. Şarkı söylemediğim 
zaman kendimi sudan çıkmış balığa benzeti­
rim. İçkiyi de hiç sevmiyordum. Arkadaşlarım 
la toplandığım zaman. Niçin içki içmiyorsun 
sorusuna karşın:
-Ben zaten müzikle sarhoş oluyorum. 
Diyordum.
Müzikte ayırım yapmam. Alaturkayı da 
seviyorum. Oldukça da güzel okurum Küçük 
yaşlarda soprano olan sesim, şimdi olgunlaşın 
ca hem mezo sopranoyum ve astında lirik 
kolarötürüm var. Bunların arasında istediğim 
şarkıyı söyleyebilirim. Alaturkayı çok sev­
mem belki de 21 yıllık vatan hasretinden ileri 
geliyor. Alafranga dediğiniz zaman en çok 
tuttuğum dil İtalyanca'dır. İspanyolca.Fransız 
ca şarkılar söylerim. İtalyanca şarkılar 
okurken çok duygulanıyor ve melodinin içine 
daha rahatlıkla giriyorum. Klasik müzikte 
İtalyanca'dan başka bir dil düşünemiyorum. 
Fransızca ise gece klüpleri için geçerli bir 
müzik dili.
-Türkiye'de hangi orkestralarla çalıştınız?
-Şevket Yücesez, Fehmi Ege, Necdet 
Koyutürk, Zekai Apaydın ve Hilton da Eduvar 
dö Gadeya adlı İspanyol orkestrası ile 
çalıştım.
-Caz müziği ile ilgilendiniz mi?
-Ben daha ziyade program şovları yaptım 
Caz dinlemeyi severim. Fakat çalışmalarım 
olmadı.
-Batı müzik türünü neden seçtiniz?
-Siz batı diyorsunuz ama ben doğu batı 
diye bir ayırım yapmıyorum. Bence müzik 
bütün milletleri birleştiren çok anlamlı bir 
sebep. Hangi millete mensup olursanız olun 
hangi djlde müzik dinlerseniz dinleyin 
sözlerini anlamasanız dahi insana aynı 
zevki veriyor. Müzik milletler arası bir'zevk, 
müziğin milliyeti yok, olamaz da.
-Amerikaya kaç yıllarında gittiniz. Hangi 
müzik hollerde çalıştınız?
-İlk teklifimi Ankara Palas ta çalışırken 
almıştım. Bu teklifi değerlendirerek 1958 
yılında New York'a gittim. Oranın en meşhur
!müzik holü ŞATO MADRİT'te işe başladım. 
Sonra da bütün dünyadaki HİLTON ve İNTER 
CONTINENTAL otellerinde, Honkong, Tokyo 
Filipinler, Endonezya Güney ve kuzey 
Amerika olmak üzere çalıştım. Her gece 45 
dakikalık programlar yaptım. Buralarda 12 dil 
üzerinden her ülkenin meşhur şarkılarını 
okudum. Her gece Türk olduğumu söylüyor, 
memleketimden de şarkılar söylüyordum. 
Benim Türk olduğuma inanmıyorlardı neden­
se..
-Başarılarınızın nedenini açıklarmısınız?
-Çok ciddi yapıda bir insanım. İnandığım 
konularda mücadeleden korkman. Allaha çok 
inanırım. Bu inancım bana büyük fayda 
sağlamıştır. Azim iradem ve cesaretimle 
menejersiz olarak başarıya ulaştım.
Ev işlerinden hangisini zevkle yaparsınız, 
giysilerinizi nasıl seçer ve hangi renklerden 
hoşlanırsınız?
-Bu sorunuz pek ilginç. Ev işini çok 
severim. Ev işi beni son derece dinlendirir. 
Aşırı derecede titizimdir. Evimi kendim 
dekore ederim. Konuk ağırlamayı çok severim 
yemek pişirmek ve sofra kurmak en büyük 
zevklerimdendir. Otuıtnaktan hiç hoşlan­
mam. Günün 24 saati bana az geliyor. 
Giysilerimde manasız modo takipçiliği yap­
mam. Bana yakışıyorsa modayı takip etmek 
isterim. Umumiyetle açık renkleri severim. 
Beyazı bütün renklere tercih ederim. Evimin 
her tarafı arabam ve bütün eşyalarım 
beyazdır. Çok açık kalpliyimdir. Yalanı hiç 
beceremem. İnsanları çok severim. Onların 
iyi taraflarını bulur en kötü düşünen 
insanların bile iyi yola gelmeleri için 
çalışırım. Ben insanları dinle, milliyetle 
ayırmıyorum. Kendi yaradılışları ile ayırıyo­
rum.
-Türk hafif müziği sanatçılarından hangi­
lerini beğeniyorsunuz?
-Gördüğüm ve bildiğim kadarıyla AJDA 
PEKKAN, NÜKHET DURU, SEZEN AKSU yu 
görmedim ama seslerini beğeniyorum.
-Klasik Türk müziği hakkındaki düşüncele­
riniz nelerdir?
-Klasik müzik türünden çok hoşlanırım. 
Amerika da iken Dede Efendi nin "YİNE BİR 
GÜL NİHAL" adlı şarkısını, Üstad Münir 
Nurettin in "Martılar Ah Eder. Çırparlar 
Kanat" şarkısını da 30 kişilik orkestra 
eşliğinde İngilizce olarak söylemiştim.
-Oradaki yaşantınızdan bahsedermisiniz?
-Halen Nevvjer City'de oturuyorum. Allah­
tan sonra çok sevdiğim annem iki oğlum ve 
eşimle yaşıyorum. Fakat işim icabı devamlı 
dünyayı dolaşıyorum. Bundan sonra Lasve- 
gas'a gideceğim. Orada da bir ev alacağım. 
Lasvqğas dünyanın sanat merkezi. Müzik, 
sahne, ışık, teknik her şey fevkalade. Orada 
çalışmak benim için çok zevk.
-Türkiye'ye dönmeyi düşünüyormusunuz?
-Ben Nejla İz olarak dış ülkelerde 
bulunmamın memleketim için yapacağım 
propaganda yönünden çok daha faydalı 
olacağı kanısındayım. Döndüğümde yapaca­
ğım çalışmalarım olacak. O yönden de 
faydalı olacağımı ümit ediyorum. Bunların 
gerçekleşmesi benim için büyük mutluluk 
olacaktır. Memleketime her yıl muntazaman 
gelirim. Dostlarımı ve arkadaşlarımı ziyaret 
ederim. Bu seyyahatlerim benim yoğun 
çalışmalarımın dinlenmesi oluyor. Şimdi 
dönüşümde IMC otelinde programlara başla­
yacağım. Bu arada da televizyon ve plâk 
çalışmalarım olacak.
Uzun yıllarını müziğe adamış, ince ruhlu, 
açık kalpli, sanatçıya dergimiz adına bundan 
sonraki günlerinde mutluluk ve başarılar 
dileyerek ayrılıyorum...
Bence müzik 
bütün milletleri birleştiren 
çok anlamlı bir sebep. Hangi 
millete mensup olursanız olun 
hangi dilde müzik dinlerseniz 
dinleyin sözlerini unlamasanız dahi 
insana aynı zevki veriyor.
MAYA /Savfa 39
İstanbul Şehir Üniversitesi Kütüphanesi 
Taha Toros Arşivi


Necla İz Türkiye'de

http://earsiv.sehir.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/11498/53693/1/001529386006.pdf

Necla İz Türkiye'de

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository