Taha Toros Arşivi, Dosya No: 297-Necdet Remzi Ata

Birkan, Üner

Istanbul Sehir University Repository

• » T  7\ *% *{, ':"i v‘“s i
İzmir’de bir resital veren viyolacı Ruşen Güneş, İzmir DSO’nun da solistiydi
Necdet Remzi Atak anıldı
ÜNER BİRKAN
İZMİR- Kemancı-öğretmen Necdet 
Remzi Atak’ı (1911-1972) bugünün ku­
şakları belki hiç bilmezler. Ablası, piya­
nist Ferhunde Erkin’le birlikte, Cum­
huriyetin ilk yıllarında Atatürk Türki- 
yesi’nin müzik atılımmda belli başh ön­
cülerden biri olmuştur Atak. İki kardeş, 
ilk konserlerini 1920 yılının işgal altı­
ndaki İstanbulu'nda vermişler, daha 
sonra Kurtuluş’un sembolü yeni baş­
kent Ankara’da Atatürk’ün de bulun­
duğu bir konserde (29 Ocak 1926) ken­
dilerini büyük komutana tanıtmışlar, 
O’nun şu sözleriyle karşılaşmanın mut­
luluğunu yaşamışlardır: “Türk’ün sanat 
meşalesini yakıp, medeniyet kavgasını 
daha bacak kadar çocukken en düşman 
bir muhit içinde yürütmesini becerebilen 
bu çocuklara, lütfen, ayağa kalkmasını 
da biz bilelim, efendiler!” Necdet Remzi 
ile ablası Ferhunde’nin bundan sonraki 
eğitimleri, Almanya’da, Leipzig Kon- 
servatuvarfnda sürer. 1931 yılında yur­
da dönmeleriyle birlikte, önce Musiki 
Muallim Mektebi’nde, sonra da Anka­
ra Devlet Konservatuvarı’nda yurda 
yeni yeni piyanistler, kemancılar ka­
zandırma çalışmalarının yoğun havası­
na dönüşür.
Ahmet Say’m Müzik Ansiklopedisi’- 
nde belirtildiği gibi, “Necdet Remzi 
Atak’ın bu göreve atanmasıyla, Türk ke­
man tarihinde yer tutacak iki olgu önem 
kazanmıştır: Birincisi, çağdaş keman 
ekolünün en önemli adlarından Viotti’ye 
kadar uzanan mesleki bir akrabalıktan 
kaynaklanır. Çünkü, Viotti’nin ünlü öğ­
rencilerinden biri olan büyük keman pe­
dagogu Sevcik, Necdet Remzi’yi yetişti­
ren Kari Berger’in öğrencisidir. İkincisi, 
Atak, gelişkin, çağdaş, köklü bir siste­
min okullaşmasını sağlayacak ve kendin­
den sonra bu eğitimi sürdürecek nitelikli 
sanatçılar yetiştirecektir.” Atak’ın yetiş­
tirdiği öğrenciler arasında, kızları Sü­
mer ile Necla’dan başka, Erdoğan Çaplı, 
İlhan Özsoy, Erol Aygün, Ruşen Güneş, 
Önder Kütahyalı gibi seçkin keman sa­
natçıları ve öğretmenler yer alır.
Cumhuriyet Türkiyesi’nin bu önde 
gelen müzik adamı, öğrencilerinden, 
çalışmalarını 1971’den bu yana Lond­
ra’da sürdüren, viyola sanatçısı Ruşen 
Güneş’in 23 mart akşamı İzmir’de ver­
diği bir resitalde anıldı. Atak’m torunu 
Kerim’in eşi olan, genç, yetenekli piya­
nist Tülay Gürerk’in güven veren eşli­
ğinde Güneş, programının ilk bölü­
münde, Henry Eccles’in Sol minör, Jo- 
hannes Brahms’ın Fa minör sonatlarını;
ikinci yanda da, keman ve viyola 
yazının küçük, sevimli parçalarını (Gla­
zunov, Kreisler, Brahms) seslendirdi. So­
nat yazısının ciddi, biçimci atmosferin­
de de, küçük parçalarda da, yumuşak, 
rahat, tamperamanlı bir anlatım 
sıcaklığı; sevgi dolu, aksamadan yürü­
yen bir beraberlik... Güneş’le Gürerk'i 
müziğin dostluk ve insan sevgisi yüklü 
havasında, dinleyicilerle bir araya geti­
ren, gecenin anlamıydı, Necdet Remzi 
Atak’ın simge-ismiydi...
11 mart konserindeki “Eroica Bozgu­
numdan sonra. İzmir DSO, biraz ken­
dini toparlamış gibi. Bayram tatili ya­
ramış müzikçi dostlarımıza; dinlenmiş­
ler, görevlerini daha iyi yerine getirme 
gereğinin farkına varmışlar. Bu geliş­
Viyolacı Ruşen Güneş, eserleri ‘uluslararası’ değerde kaliteleriyle seslendirdi.
mede, Rengim Gökmen, losif Conta
arasındaki klas farkının da etkisi her­
halde çok büyük. Yaşlı RomanyalInın 
ağır tempolarının, yanlış vurgulanan 
cümlelerinin, dinleyiciyi isyan ettirici 
sololarının yerini; oldukça dinamik, 
doğru, temiz bir seslendirme almıştı ge­
çen hafta sonu konserinde (25 mart).
Gustav Mahler’in Re majör birinci 
(Titan) senfonisi, yirmi sekiz yaşındaki, 
kendisine bir yol açmaya çalıştın bes­
tecinin -daha önceki birkaç çalışmasını 
saymazsak- ilk senfoni denemesi. Baş­
langıcındaki, değişik oktavlardan yine­
lenen o uzun la notasından, ağır bölü­
mün “Frere Jacques” parodisine. Fina­
lin dramatik patlamasına kadar, her 
yanıyla, bugünün dinleyicileri için bile 
değişik, alışılmadık bir yapısı var. Ben o 
akşamın Rengim Gökmen yorumunda, 
biraz daha dinamizm aradım, senfoni­
nin belkemiğini oluşturan korno gru­
bunda (programda yedi kişi oldukları 
yazılıyken sahneye altı kişi olarak çıkan 
bu grupta) biraz daha özen aradım.
Bu eksiklerin zamanla giderilebilece­
ğine inanmak istiyorum.
Konserin solisti, viyolacı Ruşen Gü­
neş'ti; Georg Philipp felemann’ın (1681- 
1767) sol majör konçertosunu. Cari 
Maria von Weber’in (1786-1826) Do 
Minör Tema ve Çeşitlemeleri’ni (bir 
başka adıyla, Andante ve Macar Ron- 
dosu’nu) yumuşak arsesi, tartışılmaz 
müzikalitesi,rahatlığı,gerçektcn“ulusla- 
rarası” değerde kaliteleriyle seslendirdi. 
Bu olağanüstü viyolacımızdan, İzmir’e 
bir dahaki gelişinde Adnan Saygun’un 
(okurlarıma bir kez daha anımsatmak 
istediğim, Koch Schwarn / 311 002 
katalog numaralı CD’de büyük ba­
şarıyla seslendirdiği) Op. 59 Viyola 
Konçertosu’nu programına almasını 
dileyebilir miyim?
İstanbul Şehir Üniversitesi Kütüphanesi 
Taha Toros Arşivi


İzmir'de bir resital veren viyolacı Ruşen Güneş, İzmir DSO'nun sa solistiydi:Necdet Remzi Atak anıldı

http://earsiv.sehir.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/11498/53655/1/001529395006.pdf

İzmir'de bir resital veren viyolacı Ruşen Güneş, İzmir DSO'nun sa solistiydi:Necdet Remzi Atak anıldı

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository