A HANDFUL OF REMARKS ON THE NECESSITY FOR COMMUNICATION OPTIMIZATION BETWEEN SWORN TRANSLATORS AND LAW ENFORCEMENT BODIES, FOR THE DEVELOPMENT OF STRATEGIES FOR ITS ACHIEVEMENT AND POTENTIAL BENEFITS

Abstract

Autor współpracuje na co dzień z przedstawicielami organów ścigania zarówno w zakresie wykonywania tłumaczeń poświadczonych, jak i tłumaczeń ustnych. Artykuł stanowi dokładną analizę dwóch przypadków obszernych zleceń tłumaczeniowych, podczas których podjęto próbę optymalizacji zakresu przekładu w celu zaoszczędzenia czasu pracy tłumacza i środków publicznych. Autor wychodzi z założenia, że proces realizacji dużych zleceń tłumaczeniowych na rzecz organów państwa, a w szczególności na rzecz prokuratury, nie (zawsze) przebiega w sposób optymalny. Ustala przyczyny takiego stanu rzeczy i sugeruje, co poprawić, by spowodować większą optymalizację w tym zakresie, w szczególności w odniesieniu do obszernych tłumaczeń. Ponieważ oba opisane przypadki różnią się pod względem skuteczności działania podjętego w celu optymalizacji, kierunek analiz jest nieco inny, a wyciągnięte wnioski są komplementarne. Podczas gdy w pierwszym przypadku przeszkodą w skutecznej komunikacji między tłumaczem a przedstawicielami organów ścigania jest rola pośrednicząca prokuratur okręgowych w przypadku kierowania wniosków o pomoc prawną, ograniczająca w znacznym stopniu możliwość kontaktu tłumacza z osobą, dla której tłumaczenie jest wykonywane, źródeł problemu w drugim przypadku autor dopatruje się w zapisie ustawy z 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego, a dokładniej w jej art. 13. Wnioski mają charakter praktyczny, a ich wdrożenie może przyczynić się do poprawy komunikacji między tłumaczami przysięgłymi a organami ścigania, do efektywniejszego wydawania środków budżetowych oraz przyspieszenia postępowań.The author has been regularly cooperating with law enforcement bodies in the field of sworn translation and interpreting. The article is a thorough analysis of two extensive translation commissions, during the performance of which an attempt was made at the optimization of the translation process to save the translator’s time and public funds. The author assumes that completion of extensive translation services delivered for the Public Prosecutor’s Office is not always optimal. The author gives reasons for this situation and offers potential solutions aimed at the improvement and optimization of the work on more extensive translations. Due to the fact that both these cases differ in terms of efficiency of actions aimed at the optimization of the process, analytical criteria slightly differ, yet conclusions drawn are complementary. In the first case, an obstacle for effective communication between the translator and law enforcement bodies is the intermediary role of district prosecutor’s offices while applying for legal assistance, which substantially restricts the possibility of the translator contacting the person for whom translation is provided. The source of problems in the second case can be found in provisions of the Act of 25 November 2004 on the Profession of Sworn Translator, and specifically in Article 13. Conclusions are of a more practical nature, and their implementation can contribute to the improvement of communication between sworn translators and law enforcement bodies, to more effective spending of public funds and accelerating proceedings