Cetiner, Selim

Çetiner, Selim

Turkish

Sabanci University Research Database

DİSİPLİN Konu Başlığı100 Mayıs 2011Geçen ayki “Organik Tarım Nedir? Ne Değildir?” başlıklı yazımda, Organik Tarım Kanunu’ndaki yasal tanımından yola çıkarak orga-nik ürünlerin aslında herkesin düşündüğünün aksine pek de do-ğal olmadığını, Organik Tarım Yönetmeliği’ne göre bir dizi inorga-nik ya da organik kimyasalların pestisit olarak kullanıldığını, hat-ta E serisi kimyasalların kullanımına da izin verildiğini anlatmış ve sonuçta “Eğer paranız çoksa ve ruhunuza iyi geliyorsa tabii ki or-ganik yemeye devam ediniz. Ancak, organik gıdaların öyle düşün-düğünüz gibi pek de doğal olmadığı, bunun yanında daha besle-yici ya da daha sağlıklı olmadığı gerçeğini de aklınızdan çıkarma-yınız.” demiştim.Bu yazıda ise organik ürünlerin doğal olup olmadığını biraz daha irdeleyeceğiz. Önce doğal nedir? Ona bakalım: Doğada bu-lunan ya da doğa tarafından üretilen şeylere doğal denir. Yani, Japonya’da meydana gelen deprem ve tsunami doğaldır; orman-dan topladığınız zehirli mantarlar doğaldır; bunların neden oldu-ğu ölüm doğaldır. Ölüm doğaldır, zira doğadaki tüm canlılar do-ğar, büyür ve ölürler. Şeker hastalığı olan bir insanın insülin nok-sanlığından ölmesi doğaldır, ama insülin iğnesi doğal değildir. İn-sanların enfeksiyon kaparak hastalanması doğaldır; ama antibi-yotikler ile tedavi olması doğal değildir. Doğadaki tüm hayvanlar gibi insanlar için de çıplaklık doğaldır, giysi giymek ise doğal de-ğildir. Erkeklerin sakallı olması doğaldır, tıraş olmak doğal değildir. ORGANİK ÜRÜNLERDOĞAL MI? DEĞİL Mİ?Organik ürünler modern tarım yöntemleriyle yetiştirilen ürünlerden daha doğal değildir. Bununla beraber, köyünden kopup evini, tarlasını terk edip şehirlere göç etmiş insanlardaki özellikle de “entel” takımındaki organik ya da doğa aşkının nedenlerini anlamakta yarar var.101Mayıs 2011Çöpün kokması doğaldır. Bazı insanların canavar ruhlu olması, etrafındaki insanlara zarar vermesi doğaldır.Yani doğal olan her şey iyi, güzel ve zararsız olmak zorun-da değildir. Yurdumuzda binlerce doğal bitki vardır, bun-lardan ancak çok az bir kısmı yemeye uygundur, bir kıs-mı zehirlidir. Bu doğal ancak zehirli bitkileri yerseniz do-ğal olarak ölürsünüz. Kolunuzun kırılması doğaldır, ama kolunuzun doktor tarafından alçıya alınması doğal değil-dir. Bebeklerin beyinsiz ya da sakat doğmaları doğaldır; beyin tümörünü ameliyat ile aldırmak doğal değildir. Tuz doğaldır, ama bazıları için tuz zararlı hatta ölümcüldür. Et yemek doğaldır, ama eti pişirip yemek doğal değildir.Doğaüstü güçler doğal değildir, ama doğaüstü güçlere inanmak doğaldır; ruha iyi gelir. Okumak yazmak doğal değildir. Abdestiniz geldiği yerde “def-i tabiî” yapmak do-ğaldır, ama uygar değildir. Uygarlığın kendisi doğal de-ğildir. Hayvanların bir kısmında monogami doğaldır, ama çoğunda değildir. Aşık olmak, üremek doğaldır, ama ev-lilik doğal değildir.Doğal olan nedir ne değildir örneklerini artırmak müm-kün. Bununla beraber, ön yargılardan bağımsız düşündü-ğünüzde, doğadaki atomlardan oluşan moleküllerin ve bu moleküllerden oluşan tüm organizmaların ya da mad-delerin doğal olduğunu görmeniz gerekir. Demek ki bu-rada ayrım yapılması gereken, insan aklı ve çabası ile or-taya konulmuş olanlar ile kendiliğinden ortaya çıkanlar-dır.Adem ile Havva cennetten kovulduktan yani doğadan koptuktan sonra akıllarını kullanarak ateşi bulmuş, avcı-toplayıcı yaşamları sırasında dahi taşları yontarak alet-ler geliştirmiş, yavaş ekip biçmeye başlamış yani tarımsal üretime yerleşik düzene geçmişlerdir. Tüm bunlar insanın başından beri doğaya karşı bir mücadele içerisinde oldu-ğunu, insanların akıllarını kullanarak yaşamlarını daha iyi-ye doğru götürme çabalarını gösteriyor.Önceki yazımda belirttiğim gibi organik ürünler modern tarım yöntemleriyle yetiştirilen ürünlerden daha doğal değildir. Bununla beraber, köyünden kopup evini, tarlası-nı terk edip şehirlere göç etmiş insanlardaki özellikle de “entel” takımındaki organik ya da doğa aşkının nedenleri-ni anlamakta yarar var.Bundan tahminen 10 bin yıl kadar önce insanlık tarım devrimini gerçekleştirdi. Ateşin bulunmasıyla karşılaştırıl-dığında, tarıma geçişi belki devrim değil de evrim ola-rak tanımlamak daha uygun olacaktır. Avcı toplayıcı top-luluklar, bizim Güneydoğu Anadolu’yu da içine alan Mezopotamya’nın verimli topraklarında tarıma başladı-lar; ilk yerleşim yerlerini kurdular, uygarlığın ilk adımları-nı attılar. Artık bir aileyi beslemek için 1 km kare gibi çok geniş bir alana değil çok daha az bir alana ihtiyaç var-dı. Bazıları ekip yetiştiriyor, biçtiklerini diğerleriyle payla-şıyordu. Dolayısı ile insanlar, diğer hayvanlardan farklılaş-maya başladılar. Artık herkes kendi gıdasını temin etmek için gün boyu yiyecek aramak, meyve toplayıp hayvan av-lamak zorunda değildi, kimi ekip-biçmeye yararlı alet ya-pabilirdi, kimi evleri tapınakları inşa edebilir, kimi asker olup bunları korur, kimi bu topluluğu yönetebilirdi! Kimi şiir yazıp resim yapabilir, kimileri uzayı uzaydaki yıldızları gözlemleyip bunları yorumlayabilirdi. Nasıl olsa bir grup tarlaları ekip biçiyor herkes için yeterince gıda sağlayabi-liyordu. Evet, yeni bir uygarlık doğmuştu; tarım ve gıda üretimi de bu uygarlığın temeliydi. Ama bugün tükettiği gıdaları bakkaldan veya süpermarketten alan ya da kar-nı acıktıkça lokantaya gidip karnını doyuran günümüz in-sanları bunun ne kadar farkında?  Şöyle bir incelediğimiz zaman, dünyanın bazı gelişmiş bölgelerinde 200 kişiden ancak 1 kişinin tarımla uğraşıp gıda ürettiğini, geriye ka-lan 199 kişinin de farklı işlerle uğraşıp hayatlarını kazan-dıklarını görüyoruz. Yani tek bir kişi 199 kişiyi besleyecek kadar gıda üretir hale gelmiş. Peki, bu nasıl olmuş?Rönesans’la birlikte bilimsel araştırmaya olan ilginin art-ması sadece kimya ve fizik alanlarında değil botanik, zo-oloji, entomoloji gibi tarım için önemli temel alanlarda da görülmeye başlamıştı. İnsanlar sırf yeni bitkiler top-lamak için kıtalararası seyahatlere çıkıyor yeni keşfedilen ülkelerden bitkiler toplayıp botanik bahçeleri kuruyorlar-dı. Bu tip faaliyetler artık manastır ve kilise bahçelerinin sınırlarını aşmaya başlamış hemen her önemli şehirde bo-tanik bahçeleri kurulmaya başlamıştı. Ziyaret ettiğim on-larca botanik bahçesi arasında, 1545’de Padova’da kuru-lan botanik bahçesi ile İngiltere’deki 250 yıllık Kew Gar-dens sanırım Batı’da bitki bilimine verilen önemin geç-mişini açıklar.Tabi ki burada, Kristof Kolomb’un Amerika’yı keşfinden bahsetmeden geçemeyiz. Amerika’nın keşfedilmesi, ge-miciliğin gelişmesi, yeni yerlerin bulunup sömürgeleş-tirilmesi beraberinde yeni bitki türlerinin de bulunarak Avrupa’ya taşınması beraberinde eski dünya bitki türleri-Prof. Dr. Selim ÇetinerSabancı ÜniversitesiMühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesiselim.cetiner@tarlasera.comDİSİPLİN Konu Başlığı102 Mayıs 2011nin de Amerika’ya götürülmesine yol açmıştır. Yabancı li-teratürde ‘Columbian Exchange’ denilen bu bitki alışveri-şi dünyada önemli sosyo-ekonomik gelişmelerin de te-meli sayılabilir. Batılı emperyalist devletlerin yeni kıtayı, Afrika’yı ve Güneydoğu Asya’yı sömürgeleştirmeleri bu makalenin konusu değil. Ancak, patates, domates, kuru fasulye, mısır, balkabağı, dolmalık ve sivri biber, ayçiçe-ği gibi önemli tarım bitkileri Orta ve Güney Amerika ori-jinlidir. Dolayısı ile bizim ‘yerli domates’ tutkunlarının, Fa-tih Sultan Mehmet’in İstanbul’u fethedip insanlık tarihin-de yeni bir çağ açtığı halde hayatında hiç domates ya da pilav üstü kuru fasulye yiyemeden bu dünyadan göçüp gittiğini bilmeleri gerekir. Söz domatesten açılmışken, ço-cukluğumuzda banadura (Adana-Hatay civarında doma-tese verilen isim) Mayıs sonu Haziran başı çıkan yazlık bir sebzeydi. Şimdiki gibi yılın her ayı domates, biber, patlı-can olmazdı. Zaten domatesin Türkiye’ye gelişi de 1900’lü yılların başında Fran-sa ardından Suriye üze-rinden olmuştur; gelen çeşit de muhtemelen Marmande’dır.  Başka bir ifadeyle, Eski Dünya ile Yeni Dünya arasın-daki bitki gen kaynak-larının değişimi, özellik-le 17. yüzyıldan itibaren tarımsal üretim faaliyet-lerini ve yemek kültürlerini de önemli ölçüde değiştirmiş-tir. Darwin’in ‘Türlerin Kökeni’ adlı eseri herkes tarafından okunmamışsa bile bilinir. Evrim teorisi de o gün bugün-dür tartışılıyor. Ama tarımcılar özellikle de bitki ıslahçısı ve genetikçiler için ufuk açan diğer bir eseri vardır ki bu bizde kimse bilmez. Evcilleştirilmiş bitki ve hayvanlarda-ki değişimi anlatan 1868 tarihli ‘The Variation of Animals and Plants Under Domestication’ kitabı bahçe bitkileri ıs-lahında çığır açmış olan Luther Burbank’i (McDonalds’da satılan patatesi ve halen yediğimiz birçok sebze ve yar-ma şeftali gibi meyve çeşidini geliştiren ıslahçı) olduğu kadar genetiğin babası sayılan Mendel’i de derinden et-kilemiştir. Kısacası, insanoğlu yaklaşık 10 bin yıl önce kendi etrafın-da yetişen bitki türleri arasında en uygun olanları seçip evcilleştirmeye başlamış, bunları gözlemleyip nasıl daha elverişli ve daha verimli hale getireceğini araştırmıştır. Ge-rek botanik gerekse genetik bilimindeki gelişmeler ve bil-gi birikimi bu süreci hızlandırmıştır. Örneğin Amasya el-ması kendi haline bırakıldığında, yani doğal olarak kendi-liğinden yayılan tohumlarıyla çoğaldığında yeni ağaçların hepsi birbirinden farklı olur; aynı Amasya elmasını elde etmeniz pek mümkün olmaz. Theophrastus’un eserlerin-den, insanların en az antik Yunan’dan beri olumlu özel-likleri olan bitkileri seçip klonladığını görüyoruz. Bizim teknoloji karşıtları klonlama deyimini pek sevmeseler de dağdaki ahlat ağacına armut aşılamak ya da kendi gelen elma ağacı (çöğür) üzerine Amasya elması aşılamak veya klonlamak insanın doğa üzerindeki müdahalesinin binler-ce yıldır devam ettiğinin en somut örneklerinden birisidir. Aşı kirazının da yabani kirazlara göre iri olması, seçilen ki-razlardan alınan aşı gözlerinin, aşı ustaları tarafından ya-bani kirazlar üzerine göz veya kalem aşısı yapılarak çoğal-tılması ile elde edilir. Bu örneklerden de yediğimiz çoğu meyve ve sebzenin binlerce yıldır insanlar tarafından değiştirilip geliştirildiği-ni görebiliyorsunuzdur umarım. Daha önceki tarlasera sa-yılarından birinde çıkan “ Amatör Tarımcılar Kültü” başlık-lı yazıda da artan dünya nüfusunu beslemede “Yeşil Dev-rim” olarak adlandırılan yeni tarım tekniklerinin önemli katkıları oldu-ğu anlatılmıştı. Ne var ki, ‘Yeşil Devrim’ bir ta-raftan üretim artışı sağ-larken, öte taraftan aşırı kimyasal girdi kullanımı nedeniyle önemli çevre sorunlarını da berabe-rinde getirmiştir. Bunun sonucu, çevreye duyarlı sürdürülebilir tarım tekniklerinin kullanımı kaçınılmaz olmuştur.Bu arada, siz okuyucuların bazı günümüz gerçekleri-ni görmelerini arzu ediyorum. Evet, insanların nüfusu 15 milyona dayanmış İstanbul gibi bir metropolde yaşama-nın oluşturduğu baskı belki de romantik duygularla kırsal yaşama, organik tarıma özlem duymaları doğaldır. Ama biz burada belli bir refah düzeyini yakalamış yaşarken, tarlada bahçede birilerinin bizim için doğal ürünler yetiş-tirmelerini beklemek ve daha da önemlisi bunca nüfusu doğal ürünlerle doyurabilmeleri gerçekçi değildir. Bunun nedenlerini önümüzdeki sayıda anlatacağım.Özetle, bugün büyük şehirlerde oturanların şu veya bu nedenle organik ya da doğal ürünlere duymuş oldukla-rı özlem ve bunun yarattığı talep, bazı girişimci ruhların oluşan bu pazar talebine yönelik ‘organik’ ya da ‘doğal’ ürün markalarını akıllıca kullanmalarına yol açmıştır. Yani organik ürünler ne gerçek anlamda doğal ne de hiçbir kimyasal girdi kullanılmadan üretilmiş ürünlerdir. Orga-nik ürünler, tüm dünyada kanun ve yönetmeliklerle belir-lenmiş bir dizi kimyasalın kullanımıyla ve belli standartla-ra göre üretilmiş ürünlerdir.Şöyle bir incelediğimiz zaman, dünyanın bazı gelişmiş bölgelerinde 200 kişiden ancak 1 kişinin tarımla uğraşıp gıda ürettiğini, geriye kalan 199 kişinin de farklı işlerle uğraşıp hayatlarını kazandıklarını görüyoruz. Yani tek bir kişi 199 kişiyi besleyecek kadar gıda üretir hale gelmiş. 

Organik ürünler doğal mı? değil mi?

http://research.sabanciuniv.edu/18144/1/Organik_%C3%9Cr%C3%BCnler_Do%C4%9Fal_m%C4%B1_De%C4%9Fil_mi.pdf

Organik ürünler doğal mı? değil mi?

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Sabanci University Research Database