De op 1 april 2010 gepubliceerde twintig ambtelijke heroverwegingsrapporten gericht op besparingen op de collectieve uitgaven zijn van sterk wisselende kwaliteit. Daar waar gebruik is gemaakt van - in het bijzonder - onderzoek van het Centraal Planbureau is sprake van min of meer empirische onderbouwing van besparingen, zoals bij de uitgaven voor wonen, (hoger) onderwijs, afstand tot de arbeidsmarkt, werkloosheid en kindregelingen. Dat is bij andere rapporten veel minder het geval en gaat het vaak om weinig onderbouwde taakstellende kortingen. De niet politiek getoetste inkomenseffecten zijn soms (zeer) fors. Een nieuw kabinet zou - naast generieke maatregelen - alleen de redelijk tot goed onderbouwde voorstellen moeten gebruiken en een minuscuul deel van de besparingen moeten investeren in gericht onderzoek naar de kosten-effectiviteit van overheidsbeleid