In dit proefschrift onderzoek ik de mechanismen en functies van bloemkleur. Kleurvorming in veruit de meeste bloemen komt door reflectie van licht door celstructuren binnenin de bloembladeren en de aanwezige pigmenten geven het gereflecteerde licht een bepaalde kleurtint. Ik laat zien hoe verschillen in anatomie, zoals veranderingen in pigmentconcentraties en –lokalisaties en dikte van het bloemblad, de kleuren van bloemen beïnvloeden. Via een optisch model wordt kwantitatief bepaald hoe verschillende structuren in het bloemblad bijdragen aan het visuele signaal van de bloemen. We interpreteren de contrasterende visuele signalen met behulp van modellen van het visuele detectiesysteem van insecten, om zo een beter beeld te krijgen in de strategieën die planten gebruiken om hun zichtbaarheid te vergroten. Ik heb ook gekeken naar bloemkleur door middel van structuren. Over het algemeen is het visuele signaal door bloemoppervlakken verwaarloosbaar vergelijken met het visuele signaal ten gevolge van pigmentkleur. Boterbloemen zijn hierop een uitzondering. De prominente glans van boterbloemen wordt veroorzaakt door de unieke anatomie van de bloem: de bovenste laag van de bloem werkt als een optische dunne film. Daarnaast heb ik de rol van bloemkleur in natuurgebied de Drentsche Aa onderzocht en gevonden dat planten die elkaar beconcurreren bij het aantrekken van insecten meer verschillend gekleurde bloemen hebben dan planten die niet concurreren. Middels een literatuurstudie laat ik zien hoe in uitsluitend vegetatief vermeerderende planten de voortplantingsorganen degenereren. Tot slot bespreek ik waarom veel spectaculaire visuele signalen van bloemen onzichtbaar zijn voor bloembezoekers en dus het beste kunnen worden beschouwd als een bijproduct. Dit proefschrift is een van de weinige werken waar de optische mechanismen van bloemkleur worden bestudeerd