Analiza tekstów prasowych zamieszczonych w „Dzienniku Polskim” z lat 1945–1956 dowodzi, że charakterystycznym rysem tego okresu jest szczególne eksponowanie miejsca szkoły w systemie politycznego (socjalistycznego) wychowania młodzieży, dlatego że „nauka i jej wyniki przestały już być sprawą osobistą ucznia, stały się cząstką ogólnonarodowych wysiłków nad podniesieniem poziomu naszego życia”. Szkoła, nauczyciel („rzeźbiarz dusz ludzkich”, program nauczania, podręcznik były elementami polskiego szkolnictwa, które wykorzystywano do ukształtowania i wychowania nowego ucznia-studenta, czyli w konsekwencji nowego obywatela, „budowniczego socjalizmu w Polsce”64, bowiem „szkoła i życie to jedno”. Publikacje zamieszczane na łamach gazety regionalnej stanowią więc swoiste uzupełnienie historii polskiego szkolnictwa po 1945 r. uwikłanego w sytuację polityczną kraju.Udostępnienie publikacji Wydawnictwa Uniwersytetu Łódzkiego finansowane w ramach projektu „Doskonałość naukowa kluczem do doskonałości kształcenia”. Projekt realizowany jest ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój; nr umowy: POWER.03.05.00-00-Z092/17-00