A chance of understanding a person thanks to the idea of the human
person has appeared in the dialogue between the Christian message and
philosophy. As a creation a man has become a dynamic image of God’s openness
and relatedness, a huge and ever insatiable thirst for communion. The
human person can be deified by grace and attain the fullness of communion
with the Father, the Son and the Holy Spirit. Therefore trinitology, penetrating
anthropology with the communion view, allows to show the final dimensions
of the human being. The big insight in highlighting the relational and ecstatic
nature of the human person has a dialogical personalism, that underlies the
contemporary philosophy of dialogue. However, trialogic understanding of
the human person shows that between “I” and “you” there is in an “in between”
and people becomes their usual self in something “third”, what unites them.
This “third element” has always something deeper at the root - a new personal
relationship, and the essence of the interpersonal events which can be called
communion, can be expressed only in the trialectic way. From the theological
view it is needed to tell about Triune God, without whom a “trialogic life” and
its reflections in the human world, the trialogic structure of the personal being
and realization of trialogic and “trinitarian” communio would not be possible.ks. dr hab. MAREK JAGODZIŃSKI – ur. w 1956 roku. Teolog dogmatyk, zatrudniony
w latach 2001-2013 w Instytucie Teologicznym UKSW w Radomiu, obecnie
w Katedrze Teologii Prawosławnej w Instytucie Teologii Dogmatycznej i Ekumenizmu
na Wydziale Teologii KUL. Redaktor naukowy serii wydawniczych: „Radomska Biblioteka
Teologiczna” (Wydawnictwo UKSW w Warszawie) i „Theologia Radomiensis”
(Wydawnictwo Diecezji Radomskiej AVE). Specjalizuje się w teologii komunikacji
i komunii. Ważniejsze publikacje: "Communio dzięki komunikacji. Teologiczny wymiar teorii
komunikatywnego działania w eklezjologii Medarda Kehla SJ", Radom 2002; "Sakramenty
w służbie communio. Studium teologiczno-komunikacyjne", Warszawa 2008; "Komunijna
wizja Kościoła według Medarda Kehla SJ", Kraków 2009; I. Bokwa, M. Jagodziński (red.),
"Wobec nowego ateizmu", Warszawa 2011; "Eklezjalne kształty komunii", Radom 2012;
"Węzłowe zagadnienia chrystologii komunijnej", Radom 2013; "Misje: teologia – historia –
rzeczywistość", Radom 2013.Katolicki Uniwersytet LubelskiBarth G., Hermeneutyka osoby, Lublin 2013.Bartnik C. S., Osoba. II. W teologii – A. Osoba ludzka, w: E. Gigilewicz i in. (red.),
Encyklopedia katolicka, t. XIV, Lublin 2010.Bartnik C. S., Personalizm, Lublin 2000.Courth F., Bóg trójjedynej miłości, Poznań 1997.Dec I., Personalizm w filozofi i (próba systematyzacji), http://www.stfwp.pl/pub/pdf/
dec.pdf.Gacka B., Znaczenie osoby w teologii Josepha Ratzingera – Benedykta XVI, Warszawa
2010.G. Greshake, Trójjedyny Bóg. Teologia trynitarna, tłum. J. Tyrawa, Wrocław 2009.Hryniewicz W., Pascha Chrystusa w dziejach człowieka i Wszechświata. Zarys chrześcijańskiej
teologii paschalnej – tom 3, Lublin 1991.Jagodziński M., Communio dzięki komunikacji. Teologiczny wymiar teorii komunikatywnego
działania w eklezjologii Medarda Kehla SJ, Radom 2002.Jagodziński M., Chrystologia komunijna, „Studia Theologica Varsaviensia” 46
(2008) nr 1.Jagodziński M., Eklezjalne kształty komunii, Radom 2012.Jagodziński M., Komunijna wizja Kościoła według Medarda Kehla SJ, Kraków 2009Jagodziński M., Sakramenty komunii, „Ruch Biblijny i Liturgiczny” 4 (2009).Jagodziński M., Sakramenty w służbie communio. Studium teologiczno-komunikacyjne,
Warszawa 2008.Jagodziński M., Trialogiczno-komunijna koncepcja trynitologii, „Studia Diecezji
Radomskiej” t. X, Radom 2010/2011.Jagodziński M., Węzłowe zagadnienia chrystologii komunijnej, Radom 2013.Jan Paweł II, Mężczyzną i niewiastą stworzył ich. Odkupienie ciała a sakramentalność
małżeństwa, T. Styczeń (red.), Lublin 2008.Kunka S., Teologiczna wizja cielesności człowieka w nauczaniu Karola Wojtyły – Jana
Pawła II, Lublin 2012.Kupczak J., Teologiczna semantyka płci, Kraków 2013.Meuffels O., Theologie der Liebe in postmoderner Zeit, Würzburg 2001.Mühlen H., Die Wir-Philosophie als dritte Thematisierungsstufe in der abendländischen
Denkgeschichte, „Theologie und Glaube” 84 (1994).Pesch O. H., Rollenumbrüche. Über den Verlust und Wandel der Rollenidentität bei
Seelsorgern, „Theologisch-praktische Quartalschrift“ 4 (2012).Ratzinger J., Wprowadzenie w chrześcijaństwo, Kraków 1994.Ratzinger J. , Znaczenie „ osoby” w teologii, „Personalizm” 8 (2005).Rusecki M., Personalizm. II. W teologii, w: E. Gigilewicz i in. (red), Encyklopedia
katolicka, t. XV, Lublin 2011.Scola A., Osoba ludzka. Antropologia teologiczna, Poznań 2005.Sienkiewicz E., Wspólnota Kościoła, Szczecin 2013.Smuniewski C., Wspólnota łaski. Charytologiczno-trynitarna eklezjogeneza, Kraków
2013.Szymik J., Religio vera. Rzeczywistość chrześcijaństwa – chrześcijański wymiar rzeczywistości
według Josepha Ratzingera/ Benedykta XVI, „Teologia w Polsce” 7 (2013) nr 2.Theologia benedicta, t. II, Katowice 2012.Zizioulas J. D., Human Capacity and Human Incapacity: A Theological Exploration
of Personhood, „Scottish Journal of Theology” 28 (1975)
