"Zacznijmy od dwóch cytatów.
Pierwszy z nich pochodzi z Księgi Hioba: „Człowiek zrodzony z niewiasty / krótki
ma byt i bolesny / jak kwiat wyrasta i więdnie / jak cień chwilowy przemija”.
Oto drugi: „Jakaż, o mnisi, jest szlachetna prawda o bolesności? Narodziny
są bolesne, śmierć jest bolesna, smutek, narzekanie, przykrość, zły nastrój i rozpacz
także są bolesne; nieuzyskanie tego, czego się pragnie, też jest bolesne. Krótko mówiąc,
bolesne są wszystkie, w liczbie pięciu, czynniki przywiązania do czegoś.
Jaka, o mnisi, jest szlachetna prawda o pochodzeniu bolesności? Taka właśnie:
pragnienie wiodące do nowych narodzin, i któremu towarzyszą radość i przyjemność,
to tu, to tam szukające zadowolenia, mianowicie pragnienie rozkoszy, pragnienie
[nowego – przyp. autorki] istnienia, pragnienie nieistnienia.
Jaka, o mnisi, jest szlachetna prawda o zniszczeniu bolesności? Otóż jest to
całkowita obojętność wobec pragnienia, zniszczenie go, porzucenie go i odepchnięcie,
wyzwolenie się od niego, odwrócenie się od niego.
Z dróg najlepsza jest Ośmiostopniowa, z prawd – Prawda Poczwórna. Z dharm
najlepsza jest beznamiętność”"(...