Influence of fetal myelomeningocele surgery on the urological prognosis: a systematic review

Abstract

Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2020-2021Objetivo: el objetivo principal de esta revisión sistemática es conocer la influencia que ejerce la intervención prenatal respecto al pronóstico urológico en el manejo del paciente pediátrico con mielomeningocele. Secundariamente, se aborda la percepción de la calidad de vida a nivel personal y cómo afecta la presencia de esta malformación al ámbito familiar. Material y métodos: mediante la revisión de la base de datos MEDLINE a través de PubMed y COCHRANE LIBRARY se han seleccionado una serie de artículos científicos publicados en inglés a lo largo de los últimos 12 años. Se incluyen aquellos cuyos pacientes presenten lesiones medulares por debajo de L3, y sean subsidiarios de intervención fetal entre las semanas 23.6 y 25.5 de gestación. Han sido excluidos los estudios que referían malformaciones urológicas de base justificables por otras patologías no mielomeningocele. De un total de 15 artículos resultado de la búsqueda, se han seleccionado 8 que cumplían los criterios establecidos. Resultados: la cirugía fetal ha demostrado beneficio clínico a nivel neurológico y motor. Respecto al pronóstico urológico, las evidencias a favor de la cirugía prenatal son más sostenidas en relación con una menor incidencia de trabeculación vesical y de reflujo vesicoureteral. La toma de anticolinérgicos y la necesidad de CIC son requeridos independientemente de la intervención fetal con el paso del tiempo. Las secuelas estudiadas en los niños afectados se pueden observar a nivel neurocognitivo, psicológico y social. El rol familiar a lo largo del desarrollo constituye un papel fundamental para una correcta adaptación vital del paciente pediátrico. Conclusiones: la cirugía fetal actualmente no parece arrojar diferencias significativas en cuanto al pronóstico urológico respecto a una intervención postnatal. Los hallazgos a favor de la cirugía fetal no logran mantenerse aceptablemente con el paso del tiempo. Las secuelas a distintos niveles influyen negativamente en la calidad de vida del paciente pediátrico, que encuentra en su familia un apoyo fundamental para su transición hacia la edad adultaObxectivo: o obxectivo principal desta revisión sistemática é coñecer a influencia que exerce a intervención prenatal respecto ao prognóstico urolóxico no manexo do paciente pediátrico con mielomeningocele. Secundariamente, abórdase a percepción da calidade de vida a nivel persoal e como afecta a presencia desta malformación ao ámbito familiar. Material e métodos: mediante a revisión da base de datos MEDLINE a través de PubMed e COCHRANE LIBRARY seleccionáronse unha serie de artigos científicos publicados en inglés ao longo dos últimos 12 anos. Inclúense aqueles nos que os pacientes presenten lesións medulares por debaixo de L3, e que sexan subsidiarios de intervención fetal entre as semanas 23.6 e 25.5 de xestación. Foron excluidos os estudos que referían malformacións urolóxicas de base xustificables por outras patoloxías non mielomeningocele. Dun total de 15 artigos resultados na busca, seleccionáronse 8 que cumprían cos criterios establecidos. Resultados: a cirurxía fetal demostrou beneficio clínico a nivel neurolóxico e motor. En canto ao prognóstico urolóxico, as evidencias a prol da cirurxía prenatal sostéñense cunha menor incidencia de trabeculación vesical e de refluxo vesicoureteral. Requírese a toma de anticolinérxicos e a necesidade de CIC independentemente da intervención fetal ao longo do tempo. As secuelas estudadas en nenos afectos poden verse a nivel neurocognitivo, psicolóxico e social. O rol familiar ao longo do desenvolvemento constitúe un papel fundamental para unha correcta adaptación vital do paciente pediátrico. Conclusións: a cirurxía fetal actualmente non parece ofrecer diferencias significativas en canto ao prognóstico urolóxico respecto dunha intervención postnatal. Os achados ao seu favor non logran manterse aceptablemente co paso do tempo. As secuelas a distintos niveis inflúen negativamente na calidade de vida do paciente pediátrico, que atopa na súa familia un apoio fundamental para a súa transición cara a idade adultaObjective: The main objective of this systematic review is to determine the influence of the prenatal intervention on urological prognosis in the management of pediatric patients with myelomeningocele. Secondly, this research adresses the perception of life’s quality at a personal level and how the presence of this malformation affects the family environment. Materials and methods: By reviewing the MEDLINE database through PubMed and COCHRANE LIBRARY, a series of scientific articles published in English over the last 12 years have been selected. Those patients who present spinal cord lesions below L3 and are subsidiary to fetal intervention between weeks 23.6 and 25.5 of gestation have been included. Studies referring to justifiable underlying urological malformations caused by other non-myelomeningocele pathologies have been excluded. From a total of 15 articles resulting from the search, 8 were selected that coincided with the established criteria. Results: fetal surgery has demonstrated clinical benefits at the neurological and motor levels. Regarding the urological prognosis, the evidence in favor of prenatal surgery is more sustained in relation to a lower incidence of bladder trabeculation and vesicoureteral reflux. Taking anticholinergics and the need for CIC are required regardless of fetal intervention over time. The sequelae studied in affected children can be observed on a neurocognitive, psychological and social level. The family’s role throughout the development constitutes a fundamental role for a correct vital adaptation of the pediatric patient. Conclusions: Fetal surgery does not currently seem to show significant differences in urological prognosis compared to postnatal intervention. The findings in favor of fetal surgery fail to be acceptably maintained over time. The sequelae at different levels have a negative influence on the quality of life of the pediatric patient, who finds in his family a fundamental support for his transition towards adulthoo

    Similar works