زمینه و هدف: آلاینده های استنشاقی نقش مهمی در بیماری های ریوی دارند. این مطالعه با هدف بررسی سطح آلاینده های استنشاقی دی اکسید نیتروژن، دی اکسید گوگرد، منواکسید کربن در اراک (شهر صنعتی و آلوده) و خمین (غیر صنعتی و غیر آلوده) و تعیین چگونگی اثر آن بر عملکرد ریه در مقطع زمان اسپیرومتری انجام شد. روش بررسی: دو شهر اراک و خمین به ترتیب به ده و پنج منطقه تقسیم و آلاینده های استنشاقی دی اکسید نیتروژن، دی اکسید گوگرد و منواکسید کربن اندازه گیری شدند. همزمان به طور تصادفی در فصول مختلف سال 522 نفر از بالغ غیر سیگاری خمین و 547 نفر از اراک انتخاب و از آنان اسپیرومتری به عمل آمد و از شاخص کیفیت هوا (PSI=Poliution standard index) برای ارزیـــابی کیفیت هوا استفاده شد. میـانگین غلظت آلاینده ها و شاخص پراکندگی ظرفیت های ریوی با آزمون های آماری آنالیز رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: میانگینPSI اراک 54/14±83/101 و خمین 58/18±17/89 بود (05/0>P). حداکثر جریان بازدمی (PEF) و ظرفیت حیاتی فعال (FVC) در اراک به طور معنی داری کمتر از خمین بود (05/0
