W tekście poddano analizie zarówno współczesne, jak i dawne polskie produkcje filmowe, których akcja została osadzona w komunistycznej Polsce: "Wszystko co kocham" (Borcuch, 2009), "Miłość" (Dzierżawski, 2013), "Yesterday" (Piwowarski, 1985) oraz "Był jazz" (Falk, 1984). Wszystkie filmy opowiadają o dojrzewaniu i młodości grup chłopców. Ich bohaterowie przeżywają młodzieńcze bunty, które wyraża muzyka (jazz, rock’n’roll, punk rock). Łączy je także perspektywa nostalgiczna, którą można rozumieć zarówno jako nostalgię za młodością, jak i nostalgię za komunizmem.Polish films about the communist past, both contemporary and older, are analyzed in the text. Those are: "Wszystko co kocham" (Borcuch, 2009), "Miłość" (Dzierżawski, 2013), "Yesterday" (Piwowarski, 1985) oraz "Był jazz" (Falk, 1984). Storylines of all of those films are about maturation and youth of groups of boys who suffering of teenage angst, which is expressed in music (jazz, rock, punk rock). Moreover one can recognized a nostalgic perspective in all of those films. It could be understand both as the nostalgia of the passed youth and the nostalgia for communism
