W niniejszej pracy omówiono praktyczne aspekty
udostępniania informacji dotyczącej jakości ocen oddziaływania
na środowisko. Badanie dotyczyło danych za lata
2005–2009. Prowadzone było w ramach pracy dyplomowej
magisterskiej wykonanej w Instytucie Chemii Ogólnej i Ekologicznej Politechniki Łódzkiej

Krystek, Jacek

Pruszek, Kamil

Polish

Lodz University of Technology Repository

A R T Y K U Ł YEliksir nr 1(5)/2017 19z 2008 roku, jest stosowana tylko w wyjątkowych przy-padkach.W części drugiej zostaną przedstawione dane o praktyce udostępniania informacji zebrane w czasie badania jakości procedury oceny oddziaływania na środowisko.Literatura[1] Górski M., 2009, Dostęp do informacji o środowisku, Przegląd Komunalny 2(209), 26-27.[2] Górski M., 2009, Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie. Obligatoryjna odmowa, Przegląd Komunalny 4(211), 20-21.[3] Górski M., 2009, Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie. Obligatoryjna odmowa. Część 2., Przegląd Komunalny 5(212), 34-35.[4] Górski M., 2009, Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie. Obligatoryjna odmowa. Część 3, Przegląd Komunalny 6(213), 30-31.[5] Górski M., 2009, Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie. Fakultatywna odmowa i opłaty związane z udostępnia-niem, Przegląd Komunalny 7(214), 24-25.[6] Kassenberg A. (red), Przez ekologię do wolności. Ruch ekologiczny a 25 lat przemian — refleksje na 25-lecie odzyskania suwerenności Polski, Ministerstwo Środowiska, Warszawa 2014. [7] Jendrośka J. (red), Bar M., Bukowski Z., Stoczkiewicz M., Do-stęp do informacji o środowisku a dostęp do informacji publicznej, Ministerstwo Środowiska, Warszawa 2004.                                     lW części pierwszej przedstawiono praktykę udostępnia-nia danych przez regionalne dyrekcje ochrony środowiska dotyczącą ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.W niniejszej pracy omówiono praktyczne aspekty udostępniania informacji dotyczącej jakości ocen oddzia-ływania na środowisko. Badanie dotyczyło danych za lata 2005–2009. Prowadzone było w ramach pracy dyplomowej magisterskiej wykonanej w Instytucie Chemii Ogólnej i Eko-logicznej Politechniki Łódzkiej.Urzędy wojewódzkieWysłano zapytanie do wszystkich 16 urzędów wojewódz-kich dotyczące:– liczby przyjętych wniosków o wydanie decyzji o środo-wiskowych uwarunkowaniach;– liczby przeprowadzonych postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko;– liczby wydanych postanowień o obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;– liczby nałożonych na wnioskodawców obowiązków przedstawienia analizy porealizacyjnej;– liczby wydanych decyzji o obowiązku sporządzenia prze-glądu ekologicznego.Ponieważ 15 listopada 2008 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informa-cji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej ustawa OOŚ) (DzU z 2016 r., poz. 353 z późn. zm.), która zmieniła właściwości urzędów prowa-dzących sprawy (zamiast urzędów wojewódzkich właściwe stały się najczęściej nowo utworzone regionalne dyrekcje ochrony środowiska), urzędy wojewódzkie powinny zasto-sować art. 19 ust. 2 ustawy OOŚ, który mówi (w brzmieniu obowiązującym w czasie badania), że:„Jeżeli wniosek dotyczy informacji nieznajdującej się w posiadaniu organu administracji, organ ten niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku:1) przekazuje wniosek organowi administracji, w którego posiadaniu znajduje się żądana informacja, i powiadamia o tym wnioskodawcę; przepis art. 65 § 1 zdanie drugie Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio;2) zwraca wniosek wnioskodawcy, jeżeli nie można ustalić organu, o którym mowa w pkt 1.”Brzmienie art. 19 ust. 2 ustawy OOŚ jest więc właściwie powtórzeniem art. 65 Kodeksu postępowania administra-cyjnego (DzU. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), który powinien być dobrze znany wszystkim urzędnikom. Okazało się jed-Jacek Krystek, Kamil Pruszekjacek.krystek@p.lodz.plInstytut Chemii Ogólnej i Ekologicznej, Wydział Chemiczny, Politechnika ŁódzkaDostęp do informacji o środowisku w praktyceCzęść 2A R T Y K U Ł YEliksir nr 1(5)/201720nak, że część urzędów wojewódzkich albo nie przekazała zapytania do właściwych regionalnych dyrekcji ochrony środowiska, albo przekazała je nie powiadamiając o tym wnioskodawcy.Podsumowując ten obszar badań należy stwierdzić, że 1 urząd wojewódzki udzielił pełnej odpowiedzi, 4 urzędy od-powiedziały częściowo, 9 urzędów nie udzieliło odpowiedzi lub zażądało wysokiej opłaty (sięgającej 1000 zł !), a dwa urzędy wojewódzkie nie odpowiedziały wcale na wnioski o udzielenie informacji.Starostwa powiatoweKolejne pytania przesłano do 21 starostw powiatowych województwa łódzkiego. Zadano tylko jedno pytanie: „Zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie informacji o ilości wydanych przez Starostwo Powiatowe […] decyzji o obowiązku wykonania przeglądu ekologicznego […]”.Odpowiedzi udzieliło 19 starostw, 17 z nich podało liczbę wydanych decyzji o obowiązku wykonania przeglą-du ekologicznego. Jedno starostwo podało, że starostwo „nie realizuje zadań z zakresu wykonywania przeglądu ekologicznego”, a drugie, że „Starostwo Powiatowe […] nie wydaje decyzji o obowiązku wykonania przeglądu ekolo-gicznego”. Dwa starostwa powiatowe nie odpowiedziały na zadane pytanie.Jedno ze starostw przed udzieleniem odpowiedzi zażą-dało dokonania wpłaty opłaty w wysokości 5 zł.Urzędy gmin oraz miastDo 177 urzędów gmin i miast województwa łódzkiego wysłano następujące pytania:– liczby przyjętych wniosków o wydanie decyzji o środo-wiskowych uwarunkowaniach;– liczby przeprowadzonych postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko;– liczby wydanych postanowień o obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;– liczby nałożonych na wnioskodawców obowiązków przedstawienia analizy porealizacyjnej;– liczby wydanych decyzji o obowiązku sporządzenia prze-glądu ekologicznego.Pełnej odpowiedzi udzieliło 85 urzędów, niepełnej informacji udzieliło 26 urzędów, 6 urzędów nie udzieliło odpowiedzi, a aż 60 urzędów nie odpowiedziało na wniosek o udzielenie informacji.Opłaty przed udzieleniem informacji zażądały 4 urzę-dy. Po uiszczeniu opłaty została udzielona informacja. W jednym przypadku organ administracji zażądał opłaty, udostępnił dane po dokonaniu opłaty, po czym wystosował pismo o podanie powodu wpłaty żądanej wcześniej kwoty.Urzędy, które odmówiły podania informacji podawały takie powody jak (autentyczne brzmienie odpowiedzi):– „Informacje te odzwierciedlają działalność tutejszego organu i podlegają udostępnieniu organom kontrolnym”;– „Informacje będą udzielone po przedstawieniu odpo-wiedniego zaświadczenia z uczelni. Jednocześnie infor-muję, że odpowiedzi na zadane pytania będą udzielone panu osobiście po wstawieniu się z zaświadczeniem we wcześniej ustalonym terminie”;– „W odpowiedzi na pismo […] w sprawie udzielenia in-formacji z zakresu ocen oddziaływania na środowisko informuje, że materiały są do wglądu w […]”.Zdarzały się również przypadki odmowy udzielenie wyjaśnień i skierowanie do szukania danych na stronach internetowych BIP urzędów lub tablicach ogłoszeń.PodsumowaniePytania do starostw powiatowych były proste i jasne, więc praktycznie wszystkie urzędy udzieliły pełnej odpo-wiedzi. Pytania skierowane do urzędów wojewódzkich oraz urzędów miast i gmin były bardziej skomplikowane, więc niestety pojawiły się problemy z uzyskaniem informacji. Szczególnie widoczne było to dla urzędów miast i gmin, gdzie praktycznie 1/3 wniosków pozostała bez odpowie-dzi. Ponieważ urzędy wojewódzkie można traktować jako stojące wyżej w hierarchii służbowej, to braku reakcji było mniej, za to więcej było prób nie udzielenia informacji (zarzuty o zbyt ogólne pytania, żądanie znacznych opłat za udzielenie informacji, przekazanie pytania do innego organu administracji).Obecne przepisy prawne zapewniają możliwość uzy-skania informacji o środowisku i jego ochronie. Przypadki, w których organ odmawia informacji, lub może odmówić informacji są szczegółowo opisane. Praktyka działania urzę-dów pokazuje jednak, że nie zawsze uzyskanie informacji jest takie łatwe i proste, jakby się wydawało z samej lektury przepisów.                                                                                 l

Dostęp do informacji o środowisku w praktyce. Część 2

http://repozytorium.p.lodz.pl/bitstream/11652/1563/1/Dostep_informacji_srodowisku_2_Krystek_Pruszek_2017.pdf

Dostęp do informacji o środowisku w praktyce. Część 2

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Lodz University of Technology Repository