Vrouwen die preeclampsie hebben doorgemaakt zijn kwetsbaar voor het ontwikkelen van hart-, vaat, en nierziekten. Of dit komt door preeclampsie zelf of door gemeenschappelijke risicofactoren voor preeclampsie en nierziekten, is onbekend. Bovendien zijn de mechanismen die ten grondslag liggen aan dit verhoogde risico onbekend. Onze hypothese is dat verhoogde angiotensine II (ang II) gevoeligheid en endotheel dysfunctie betrokken zijn. Hiervoor hebben we eerst een preeclampsie ratmodel gevalideerd voor deze kenmerken. Vervolgens hebben we postpartum studies uitgevoerd in vrouwen en in ratten na (experimentele) preeclampsie. Ons doel was om te onderzoeken of de afwijkingen die gezien worden tijdens preeclampsie (veranderde renale hemodynamiek, toegenomen ang II gevoeligheid en endotheel dysfunctie), postpartum persisteerden om zo te onderzoeken of deze mechanismen betrokken zijn bij het verhoogde risico op nierziekten. Het ophelderen van deze mechanismen helpt mee te ontdekken waarom vrouwen na preeclampsie meer gevoelig zijn voor het ontwikkelen van nierziekten en is tevens een belangrijke stap richting het ontwikkelen van follow-up en preventieve behandeling. Onze studies in vrouwen en ratten na (experimentele) preeclampsie laat langetermijngevolgen zien van preeclampsie. Onze studies wijzen in de richting dat preeclampsie zelf een rol speelt in de postpartum verstoringen en hiermee deze vrouwen kwetsbaar maakt voor het ontwikkelen van nierziekten op de lange termijn. Wij tonen aan dat postpartum renale hemodynamiek, persisterende ang II gevoeligheid, endotheeldysfunctie en vaatstijfheid, allen mogelijkheden bieden voor verder onderzoek naar de exacte mechanismen achter het verhoogde risico op nierziekten. Een voorgeschiedenis van preeclampsie identificeert jonge vrouwen die een verhoogd risico hebben op het ontwikkelen hart-, vaat- en nierziekten. Dit geeft vele mogelijkheden voor preventieve behandeling in deze specifieke groep jonge vrouwen, zelfs in de afwezigheid van bekende cardiovasculaire risicofactoren