Makale, yazarın izniyle açık erişim kullanıma açılmıştır.Osmanlılar’da kuruluş devrinden intikâl etmiş resmi belge ya da defterlerin sayısı çok az olmakla birlikte, özellikle tahrir kayıtları ve vakfiye/mülk-nâme düzenleme işinin, Devlet-i aliyye’nin en parlak çağlarında olduğu gibi, bu devirde de oldukça erken tarihlerden beri titizlikle yürütüldüğü söylenilebilir. Her ne kadar ele geçen maddî kanıtlar oldukça sınırlı ise de, Osmanlılar’da vakıf ve tahrir işlemlerinin kurucu hükümdar Osman Gâzî döneminde başladığı ve Orhan Gâzî döneminde sistemleşerek daha da ivme kazandığı, özellikle Kirmasti’nin fethinden sonra daha önceki vakıf ve arazi bağışlarının ilk kez defterdar nezdinde bir defterde toplandığı, Hüdâvendigâr Livâ sı Tahrir Defterleri ’nde ve bu devrin ricâline ait bazı vakfiyelerde yer alan atıflardan açıkça anlaşılmaktadı
