Članak se bavi recentnim interakcijama između filozofije i žanrovske književnosti. Spekulativni realizam, tendencija prema eliminaciji antropocentrizma iz filozofije, inspirira se posudbama iz prirodnih znanosti, no ujedno revalorizira horor imaginarij. „Konceptualni” horor pritom predstavlja anticipaciju problema koje filozofija, izvan okvira humanistike, tek treba artikulirati. Tekst skicira načine kojima se dva autora koriste filozofijom kao pripovjednom strategijom i poljem svoje recepcijske propulzije: Ligotti, čiji tekstovi metafikcijski potkopavaju granicu teorije i fikcije, te Negarestani, čiji se prvi roman eksplicitno predstavlja kao postžanrovski horor, odnosno „teorijska fikcija”.The article examines recent interactions between philosophy and popular literary genres. Attempting to eliminate anthropocentrism from philosophy, speculative realism draws on natural sciences, but also on the reevaluated imagery of the horror genre. “Conceptual” horror anticipates the problems that philosophy (beyond the frame of the humanities) has yet to articulate. This paper outlines two cases of horror writers using philosophy as a narrative strategy and a means of diversifying their audiences: Ligotti, whose texts undermine genre borderlines by way of metafiction, and Negarestani, who explicitly defines his debut novel as postgenre horror or “theoretical fiction”
