Mimari bir paradigma olarak 'ilkel kulübe' üzerinden, geçici/kolay kuruluma sahip yapıların irdelenmesi ve endüstriyel atıklar üzerinden bir model önerisi
Mimarlıkta yüzyıllar boyunca kalıcılık üzerine araştırmalar yapılmıştır. Mısır piramitlerinden gökdelenlere kadar tüm kalıcı yapılar araştırma konusu olmuştur. Ancak artık günümüzde insanlar daha özgür dolayısıyla daha esnek, değişebilir çeşitli mekânlar istemektedirler. Böylece geçicilik kavramı üzerine de araştırmalar ele alınmaya başlamıştır. Geçiciliğin kökenine baktığımızda geçmişten günümüze hala var olduğunu aslında süregelen olduğunu görmekteyiz. Bu tez kapsamında karşımıza ilk çıkan ağaç kabuklarından, çatkılarla yapılan ilkel kulübenin kökeninin ve araştırmacılarının görüşleri üzerinden, endüstriyel dönem öncesi ve endüstriyel dönemde geçici kullanılan barınma mekanları ile ilgili örneklerin incelenmiş olup endüstriyel atıklar üzerinden bir model önerisinde bulunulmuştur. Bu bağlamda tezin birinci bölümünde çalışmanın amacı, araştırma ve çalışma yöntemleri açıklanmıştır. İkinci bölümde; ilkel kulübenin kökeni ve araştırmacıların görüşleri, üçüncü bölümde; endüstriyel dönem öncesi ve endüstriyel dönem geçici ve kolay kurulumlu yapılar, dördüncü bölümde; endüstriyel atık ve artık malzemelerden yapılar, beşinci bölümde; Gaziantep'te bulunan ilkel kulübe mantığıyla yapılmış olan hobi evleri incelenmiştir. Altıncı bölümde, Dr. Öğr. Murat Uluğ'un patentli çalışması olan plastik kolilerden (herhangi bir vidalama olmaksızın) oluşturulan modüllerden hafif yapı strüktürlerinden yola çıkarak barınak modeli oluşturarak bir öneri sunulmuştur
