Taha Toros Arşivi, Dosya No: 8-Tevfik-Talha-Velid-Zeyyad, Ebuzziy

Ebüzziya Siesbye, Alev

Istanbul Sehir University Repository

O ğu z ARAL yazdı ve çizdi 
sayfa 20'de
Gerçekten
- T . l
$08
Seramik '
sanatçısı Alev
Ebüzziya
şaşırtan
gençliğini
atalarından 1
miras genlere |
borçlu olduğunu tjğjjği
söylüyor
Beş nesil gazeteci 
yetiştirmiş bir aileye 
mensup Alev Ebüzziya 11 
Siesbye. 12 yaşından 
beri yurtdışında.
Boşandığı DanimarkalI m  
eşinin soyadını hala 
kullanıyor. İnsan 64 
yaşında olup da hâlâ nasıl W  
böyle güzel olabilir, diye 
sorunca "Kesinlikle 
genlerimden" diyor. "Babam B j  
da böyleydi. Hiç yaşını 1
göstermezdi." Paris'te yaşayan 
Alev Ebüzziya önümüzdeki hafta 
iki sergiyle İstanbullu 
sanatseverlerin karşısına çıkacak..
■ Şeritlin SARIBAŞ/ ın
röportajı sayfa 7'de
Röportaj____________________________________________________PAZAPrfltm tr a ı __________________________  ______________ PAZAR, 15 Eylül 2002 7
Seramik sanatçısı Alev Ebüzziya iki sergisiyle İstanbul'da
İçine birşey koymuyorlar 
Çünkü çanaklarım bakmak için
■ Ebüzziya soyadından röportaja 
başlarsak, çok uzun saatlerimizi alır mı?
- Çok eski bir soyadı. Büyükdedelerimizden 
birinin Ziya admda bir oğlu var ve genç yaşta 
ölünce onun ismine saygı olarak, Ziya'nın 
Babası anlamma gelen Ebüzziya soyadmı 
alıyor. 12. asırda Eşpikesenoğullan (atçekenler) 
olarak Konya'ya, oradan da İstanbul'a 
gidiyorlar.
■ Beş nesil gazeteci olan bir aileden 
geliyorsunuz. Siz niçin aile geleneğini 
bozdunuz?
- Aykırı davranmadım aslında. Baba tarafım 
da, anne tarafım da sanata çok düşkün. 
Büyükbabam Tevfik Ebüzziya'nm bir fotoğrafı 
var mesela orada seramik boyuyor. 
Marangozluk yapar, resimle uğraşırdı. Babam 
da çok güzel resim yapar, seramik boyardı. 
Tevfik Ebüzziya'nm karısı Türkiye'de oyunu 
oynanan ilk kadın piyes yazarıdır. Yani aslında 
herkes sanatın bir ucundan tutmuş.
■ Ailenizin seramikle uğraşmanıza karşı 
çıktığını duymuştum ama...
- İlk başlarda sanırım bütün ebeveynlerde 
olan birşey bu, hayatım nasıl kazanacaksın, 
diye sordular. Ben bunu yapmak istiyorum 
deyince, en ufak bir karşı çıkma görmedim. 
Annemin babamın ilk açtığım sergilerdeki 
heyecanım unutamam. Çok zor geçiniyordum 
ama kafaya takmıştım bir kere.
İŞÇİLİK YAPTIM
■ Niye seramiğe kafayı takmıştınız?
- Ingiliz Füolojisi okumak istiyordum ve o 
arada imtihanlara çok sıkı çalışmam 
gerekiyordu. Beynim çok yoruluyordu, o arada 
bir arkadaşım, "Beyninm yorgunluğunu fiziki 
yorgunluk alabilir. Git biraz da seramik 
yaparak yorıü" dedi ve Füreya Koralin 
atölyesine gittim. Füreya Hanım'm atölyesinde, 
seramik babmda hiçbir şey öğrenmedim ama 
en önemli şeyi öğrendim; o şekilde yaşamak 
istiyordum. Kesinlikle bir atölyede 
yaşamalıydım. Hemen filolojiyi bıraktım. 
Mesleğimi öğrenmek için, Almanya'ya gittim. 
Fabrikalarda işçi olarak çalıştım. Buraya 
dönüp, Eczacıbaşı'nın seramik atölyelerinde 
çalıştım. Baktım birşeyler eksik. Sonra çok 
bilinçli olarak Danimarka'ya gitmeyi seçtim.
M Niçin özellikle Danimarka'yı 
seçmiştiniz?
- Daha 24 yaşındaydım ve 60'lı yıllarda 
Danimarka dizaynı son derece önemliydi. 
Seramiğin en önemli merkeziydi.
■  Alev Ebüzziya'yı biliyoruz ama bir de 
Siesbye var adınızda. Eşinizin soyadı mı?
- Evet DanimarkalI eşimin soyadıydı ama 
ayrüdık. Fakat çok iyi dostuz. Ayrıldıktan 
sonra Danimarka'da bu soyadıyla 
tanınıyorsun, lütfen devam ettir dedi ve ben de 
hâlâ kullanıyorum. Türkiye'de Alev Ebüzziya, 
Danimarka'da Alev Siesbye ve diğer tüm 
ülkelerde de Alev Ebüzziya Siesbye olarak 
tanınıyorum.
■ Sizin çocukluğunuz nerede geçti?
-12  yaşma kadar İstanbul'da geçti. Sonra 
hep yurtdışmda yaşadım. İngütere'de Liseyi 
bitirdim. Türkiye’ye dönüp Güzel Sanatlar 
Akademisi'nde heykel bölümüne gittim ama 
sonra seramiğe gönül verdim. Akademi'de 
İlhan Koman'm öğrencisi olmak istiyordum. İki 
yd o benim hocam olacak diye bekledim ama 
benim derslerime girmedi. O hocam 
olmayacaksa ben bırakırım dedim ve ayrıldım 
akademiden.
çekip çıkarırsanız, geriye hayatını dolduracak 
ne kalıyor?
- İşim kendimi kabul etmemi, kendimle barı­
şık olmamı sağladı. Dostlarım benim için çok 
çok önemlidir. Hiçbir sanat insana bedel değil. 
Yangından malımı değil, kedimi kaçırırım.
■  Türkiye'de yeteri kadar tanındığınızı 
düşünüyor musunuz?
- Türkiye'de bu kadar ilgüi kesinlikle 
beklemiyordum. İşlerim kendi ülkemde nasü 
karşüanacak çok merak ediyordum. Özellikle 
gençlerin tepkisini merak ediyorum. O kadar 
sevecen bir ilgi gördüm kL.
■ İngiltere ve Danimarka Krallıklarının 
saray kolleksiyonlannda seramikleriniz var. 
Türkiye'de kimler alıyor seramiklerinizi?
- Danimarka ana kraliçesi Ingrid bir 
dostuma, "Babamın Alev'i tanımasını çok 
isterdim" demiş. Ana Kraliçe, bir seramik 
sergisine gittiği zaman kesinkes en iyi parçayı 
seçer. Kraliçe olduğu için değil, seramikten 
anlayan biri olduğu içm böyle bir şey 
söylemesi önemli. Avrupa'da daha yaygın bir 
zümre alıyor, bazen öğrenciler bile alıyor. 
Burada merakhları alıyor.
■  Kimler alabilir sorusuna cevap bulmak 
için soruyorum. Alev Ebüzziya imzası taşıyan 
bir çanak kaç paradır?
- En küçük parça bin dolar civarmda.
■  Abidin Dino,"Bu çanaklara ne koymayı 
göze alıyorsunuz? Nar taneleri mi, zencefil 
mi, kuş sütü mü?" diye soruyor. Ben de size 
sorayım, alanlar bunlara birşey koymaya 
kıyabiliyor mu?
- İçine tek bir şey koyana rastlamadım.
İçinin boşluğunun çok önemli olduğu 
algılanıyor herhalde. Dışmm gerginliğini veren 
şeyin içindeki boşluk olduğunu anlıyorlar 
sanırım. Doğru bir iş yaptıysam içine bir şey 
koymuyorlar. Kullanılmak için 
olmadığım seziyorlar. Onlar bakmak
için.
■  17 yıldır Paris'te yaşıyorsu­
nuz. Nasıl bir hayatınız var orada?
- Dünyanın en üginç, en 
hareketli, en güzel şehrinde 
yaşıyorum. Cumartesi pazar dahil 
hergün çalışarak geçiyor günlerim.
Çalışırken yorulmuyorum ama 
sergilerimin stresi beni çok yoruyor.
Kuşku beni yoruyor. İyi mi olacak, 
beğenilecek miyim? Tarandıkça mesuliyetimin 
büyüdüğünü hissediyorum. Tanınmış olmak 
zor bir şey değü ama taranmış kalmak zor bir 
şey. Başkalarını geçtim, kendimi sukutu hayale 
uğratmak istemediğim için sürekli iyi şeyler 
yapmaya çalışıyorum.
■  Ailedeki yazma geleneğini devam 
ettirmeyi hiç düşünmediniz mi?
- Ingiltere'de okurken aüeme mektuplar 
yazardım. 52 sayfa mektup yazdığımı 
biliyorum. Bir-gün Abdi İpekçi'ye Milliyet'i 
eleştiren bir mektup yazmıştım. O da bırak 
şimdi bunu gel bize yazı yaz demişti. Yazı 
yazmak ayn bir mesai. Benim bütün enerjim 
işime gidiyor. O yolu seçtim ne yapayım..
Gençliğim 
kesinlikle 
genlerimden. 
Babam da 
böyleydi. Hiç 
yaşını
göstermezdi.
AK m e A le v  Ebüzziya 
Siesbye için çok şey 
söylenebilir. Başarılı bir 
seramik sanatçısı, beş nesil 
gazeteci bir ailenin çocuğu, 
ciddi bir entellektüel... 
Seramikleri İngiltere ve 
Danimarka Kraliyet ailesi 
saray kolleksiyonlannda yer 
alıyor. Bugünlerde İstanbul'da 
iki sergisi birden açılıyor: Biri 
Sultanahmet'teki Türk ve İslam 
Eserleri Müzesi'nde 17 
Eylül'den 4 Kasım'a kadar 
sürecek olan “ Bir Seramik 
Evreni/ 1964-2002." Diğeri, 
18 Eylül- 1 Kasım tarihleri 
arasında Sabancı Üniversitesi 
Kasa Galeri'deki "S ır." Ama 
bu arada kendisinin ve sizin 
affınıza sığınarak hakkında 
bambaşka bir bilgiyi daha 
yazıyorum: O, insanı fiziğiyle 
de şaşkınlığa uğratan güzel 
bir kadın. Çünkü tam 
tamına 64 
yaşında.
AZALTMAK İSTİYORUM
Kafamın içi yeterince karışık olduğu 
için baktığım yerin düzgün olmasını 
isterim. Atölyem o yüzden çok 
tertiplidir. 85 metrekarelik bir 
atölyem vardı. Şimdi daha küçük bir 
atölyeye taşındım. Hayatımda bir 
sürü şeyi azaltmaya karar verdim. 
Hafif gitmek istiyorum. Çanaklarıma 
benzemek, azalmak istiyorum. 
Bütün aşırılıklardan kurtulmak 
istiyorum artık. Her gün 
kullanmadığım herşeyi elden 
çıkarmak istiyorum. Zaten çok az 
eşyam vardı ama o bile fazla 
gelmeye başladı.
B iR  Ç A N A K  BİN DOLAR
■  Babanız Ziyad Ebüzziya, Jean Jacques 
Rousseau ve Liberalizm, Salazar ve 
Korporalizm, Machiavel ve Machiavelizm, 
Roosevelt ve New Deal kitaplarını yazmıştı. 
İnsan böyle kitapların yazıldığı bir evde nasıl 
bir çocukluk geçirebüir?
- Kitapların, sanatçüann, politikacıların 
içinde geçti hayatım. Babam okumak için beni 
İngiltere'ye göndereceği zaman, "fakir bir 
ülkenin çocuğusun, öğrendiğin herşeyi bu 
ülkeye geri vermek zorundasın" diyerek 
gönderdi. Ağır bir vesayet bu. Bunu elnnden 
geldiği kadar yaptım.
■  Alev Ebüzziya'nm hayatından seramiği
COCUK İSTEMEYE 
ZORLADIM KENDİMİ
Çocuğu olanlar alınmasın ama çocuğum olma­
dığına son derece memnunum. Hayatta yaptığım 
en büyük akıllılıklardan biri diye düşünüyorum. 
Çocuk sevmez değilim ama İliç çocuğum olsun 
istemedim. Hatta uzun yıllar, ben de bir eksiklik 
mi var, niye istemiyorum diye zorladmı kendimi. 
Ama yok istemedim. Arkadaşlarıma çok düşkü­
nüm ben. Vermeyi seven bir insanım ama vermek 
de korkunç bir bencillik olabüir. Ahnasmı bilme­
yen vermesini de bilmez. Almak vermek bir den­
ge işidir. İstemek çok önemli ve çok ince bir iştir. 
Sadece vermek korkunç bir bencilliktir.
Taha Toros Arşivi
v


Seramik sanatçısı Alev Ebüzziya iki sergisiyle İstanbul'da:İçine birşey koymuyorlar çünkü çanaklarım bakmak için

http://openaccess.marmara.edu.tr//bitstream/11424/148088/3/001519987006.pdf

Seramik sanatçısı Alev Ebüzziya iki sergisiyle İstanbul'da:İçine birşey koymuyorlar çünkü çanaklarım bakmak için

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository