Taha Toros Arşivi, Dosya No: 134-Mehmet Akif Ersoy. Not: Gazetenin "Serbest Sütun" köşesinde yayımlanmıştır

Unaner, İhsan

Turkish

Istanbul Sehir University Repository

•KL
3
tIYET %
( Serbest Sütun )
Mehmed Akifin ölümü 
münasebetile
Akifi gömdüğümüz günün' sabahı İdi. 
Tramvayda, önümdeki sırada, iki Üniver­
siteli gene kız Cumhuriyet gazetesini oku­
yorlardı.
Birisi başını kaldırdı ve arkadaşına:
— A, bak!., dedi, Akil ölmüş..
Öteki hayretle cevab verdi:
— Sağ mıydı?..
— Bilmem, sağmış ki öldü...
Düşündüm.. Bu gene kızlar ki en aşağı
on bir uzun yılı öğrenmek uğrunda harca­
mışlardı.' Ve kimbilir kaç defa Akilin* şiir­
lerini, belki de mecbur kalarak, okumuş­
lar ve gene eminim ki bu gene kızlar, kim­
bilir kaç dela, gözleri yaşararak İstiklâl 
marşının derin manası ve vakur ahengtle 
titremişlerdi.
Fakat bu ne alâkasızlıktı bilmem ki!..
Yedi ay evvel yurda hasta olarak dön - 
düğünü bile duymamışlardı. Ve nihayet, 
ölüp ölmediğinin bile farkında değildiler..
Düşündüm. Bu muammayı o saatte hal­
letmek mümkün olmadı.
* * *
Beyazıd camisi önünde bekliyorduk.. Ni­
hayet Belediyenin ölüm kadar soğuk fa - 
kat süslü otomobili geldi. Çıplak tahtaları 
bir vefasızlık şahidi gibi sırıtan mühmel 
bir tabutu, Akifin cenazesi diye musallaya 
götürdük.
Namaz kılınmış ve cenaze harekete ha­
zırlanmıştı. Çelenklere göz gezdirdim. E - 
debiyat Fakültesininki gözüme ilişti. Ara­
dım: Diğer fakülteler galiba gönderme - 
mişlerdi!
Cenaze kendisini seven birkaç yüz gen­
cin elleri üstünde hareket etti. Onu, son 
vazifesine koşan bir gençlik kütlesinin ha­
raretli kadirşinaslığından da mahrum et­
mek istiyen inad ve ısrar, nihayet mağlûb 
olmuş ve mezarlığa otomobille göndere - 
memişti..
Bu hazin merasim içinde gözlerim, res­
mî şahsiyetlerin siyah silindirlerini bey - 
hude araştırdı. Şairin ebedi hürmetkarı o- 
lan birkaç kıymetli edebiyatçıdan, birkaç 
yüz gene Üniversiteliden maada kimse bu­
lamadım.
Ve işte.. Ancak o dakikada birkaç saat 
evvelki acıklı tesadüfün manasını, iki Üni­
versiteli gene kızın ihmal ve lâkaydisini 
anladım.
* * *
Çanakkale şehidlerine en büyük abideyi 
kendi san’at dehasile diken, ve Türk genç­
liğine İstiklâl marşını yaratan büyük şair 
Akifi, dün böyle gömdük!
Akif, bize başka hiçbir şey verememiş te 
olsaydı, bu iki eser ona karşı beslenmesi 
iktiza eden hürmetin izharı için gene kâfi 
bir vesile olurdu. O, ki bizde aruzu en zi - 
vade tabiileştiren san’atkâr, temiz tiirkçe- 
yi en evvel ve en emniyetle kullanan nâ - 
zım olmuştu..
Hangi kisveye bürünürse bürünsün, çok 
kıymetli bir şairdi.
Ona yobaz ve softa demişlerdi.. Din, ki 
bir akidedir, ondan şiiri ayırmak lâzım de- 
£U mi?
Milletinin şehidlerine:
«Gömelim gel seni tarihe'... desem sığmaz­
sın»
Diyen Akifi nasıl unutabilirdik?
... Amma olmadı.. Akif, yurdunda, fa - 
kat sağlığı gibi hastalığına da lâkayd ve 
alâkasız kalan bir muhitte gözlerini yum­
du.
Ne garib? Biz, ki böyle büyük kabiliyet­
lere müstağni kalacak halde de değiliz.. 
Belki birkaç zaman sonra edebiyat denilen 
kitabı büsbütün kapamak ve kilidlemek 
ıztırarında kalacağız.
Çünkü geride bulunanlar, bize şimdilik, 
şiir namı altında bir sürü gürültüden baş­
ka birşey vermiyorlar.
Yalnız, bilmem bu çorak muhitte daha 
iyisi yetişecek mi?
Biz sanatkârlarımıza müreffeh bir ha­
yatı, değil... bir «öldükten sonra yaşayış» 
bile vadedemiyoruz. Bu şerait içinde bu­
günkünden daha fazlasını beklemek yersiz 
bir nikbinlik olmaz mı?..
* *  *
Bir defa daha söylendiği gibi, hiçbir yer­
de. ölüm, bizim memlekette olduğu kadar 
korkunç değildir. Soğumuş vücudün ka - 
ratoprağa bırakıldığı anda nisyan da ha­
tıraları örtüyor ve böylece. nice büyük in­
san, adsız kalabalığın her ferdi gibi mazi­
nin unutkanlığına gömülüp gidiyor...
Bilmem zaman ne vakit ruhları bu ka­
dar törpüledi?..
Ne başkasının ölümüne ağlıyabiliyoruz, 
ne de dostların sevinci bizi güldürebiliyor. 
Öyle bir kayidsizlik var ki iliklerimize ka­
dar işlemiş!. Herşeyin karşısında dudak - 
larımız «adam sen de!..» diye bükülüyor.
Baki, zamanı için:
Kadrini sengi musallada bilip ey Baki 
Durup el bağlıyanlar karşında yâr an saf
Demişti.. Devir ilerledi. Şimdi sengi mu­
sallada bile henüz anlıyamıyoruz. Ne ya­
zık!.
Dr. Ihsan Unaner
Taha Toros Arşivi


Mehmed Akif'in ölümü münasebetile

http://openaccess.marmara.edu.tr//bitstream/11424/152416/3/001518221006.pdf

Mehmed Akif'in ölümü münasebetile

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository