Taha Toros Arşivi, Dosya No: 403-Duygu-Orhan-İnci-Ayperi Asena.



Not: Gazetenin “Ayşe'nin Gözlüğü” köşesinde yayımlanmıştır

Arman, Ayşe

Istanbul Sehir University Repository

CUMARTESİ, 5 Ağustos 2006 CUMARTESİ rcsmat Yq$gm
Duygu Asena anıları
"Kim olduğum anlaşılırsa seni vururum" diye beni tehdit eden, 
kendisiyle ilgili tanımlayıcı herhangi bir sıfat yazmamı reddeden ve 
Duygu Asena'yı çok seven eski bir gazeteci anlatıyor:
Duygu Hanım dedim
Hayatımın aşkını buldum!
20 yaşındayım ve Nokta'da 
çalışıyorum.
Dönemin çok karizmatik...
Hatta en karizmatik yazarına 
röportaja gidiyorum.
Bir yazışma aşık olmuşum, 
vurulmuşum, bir gün tanışırım belki 
demişim ve şans ayağıma gelmiş, 
toplantıda onunla röportaj yapılması 
gündeme geliyor.
Ben de atlıyorum:
"Ben giderim!"
Gidiyorum.
Daha gördüğüm anda kamyon çarpmışa 
dönüyorum.
Röportaj bittiğinde ise bütün hücrelerimle 
adama aşık olduğumu hissediyorum.
Ölümcül bir aşk.
20 yaşındayım ve mükemmel bir yazara aşığım.
Daha ne isterim?
Gerçi henüz evli ama eşinden ayrı yaşıyor ve 
mutlaka boşanacak.
Onun da bana aşık olduğuna inanıyorum.
Ya da safiyane ben öyle zannediyorum.
★
O zamanlar yolu aşktan geçen her Gelişim 
çalışanı, Duygu Hanım'ın odasmda soluğu alıyor.
Ben de karşısındaki koltuğa kuruluyorum; 
kendimden emin, müthiş bir iş başarmış olmanın 
gururuyla müjdeyi patlatıyorum:
"Duygu Hanım, hayatınım aşkını buldum!"
Benim coşkumu içime gömecek bir sakinlikte, 
hafif gülümseyerek:
"İnsan son nefesini verene kadar hayatımın 
aşkını buldum dememeli" demesin mi?
Desin.
Diyor.
Ve beni sinir ediyor...
"Niye öyle söylüyorsunuz?" diyorum, her şeyi 
bilen küçük kızın büyük tecrübesine güvenerek, 
"B ir kadın, hayatının aşkına rastlarsa anlar."
"Sen yine de o kadar emin olma!" 
diyor.
"Yok yok" diye üsteliyorum ben, 
"Hayatımın aşkını bu kadar genç yaşta 
bulduğum için de, ayrıca çok 
şanslıyım!".
"Valla, 20 yaşında hayatının aşkını 
bulmak şans mıdııınr, şanssızlık 
mıdıııır bu da tartışılır" diyor ve 
konuyu kapatıyor...
Aradan tam 25 yıl geçti.
Her iki değerlendirmesinde de 
Duygu Asena'nm ne kadar haklı olduğunu hayat 
bana birbirinden ilginç derslerle kanıtladı.
Biraz geç de olsa onun dediklerine geldim:
"Hayatın en büyük aşkı diye bir şey yoktur, 
olmamalıdır. İnsan son nefesine kadar böyle 
söylememelidir. Böyle bir şeyi telaffuz dahi 
etmemelidir. Ne var ki, genç yaşında aşık olabilir, 
çok büyük bir aşk da yaşayabilir. Ama bunun da 
şans mı şanssızlık mı olduğu gerçekten tartışılır. 
Çünkü kazık yersen, ileride yaşayacağın tüm 
acıların kaynağı bu aşk olabilir. Hayatm ve 
geleceğin yanlış şekillenebilir. Oysa, küçük küçük 
aşklarla hayatım eğlenceli bir hale getirirsen, daha 
az incinirsin..."
Noktasma geldim.
Ben onun fikrine geldim.
Tam 25 yıl sonra geldim.
Hep Duygu Hamm'la bir müsait zamanda uzun 
uzun sohbet ederek, "O gün siz haklıymışsınız" 
demek istedim, "Ben Ercan Anklı'nın deyimiyle 
sersemin tekiymişim."
Hiç denk gelmedi, o sohbeti hiç 
gerçekleştiremedim.
Şimdi ancak cami avlusunda...
O, san güllerin altında yatarken...
İçimden diyorum ki...
Sahiden aşkı hepimizden önce tanımış, bilmiş, 
anlamış bir kadındı...
Nur içinde yatsın.
A n ek d o t!/V İY A N A
Pasaportuna sahip 
çıkamayan
Türk kadının orgazmına 
nasıl sahip çıkacak
Ekip, Viyana Havaalanmda: 
Selahattin, Faik, Duygu ve ben. 
Johannesburg'a uçacağız. Pasaport 
kuyruğuna yaklaşıyoruz, bizim 
pasaportlarımız elimizde. Duygu'nun 
kafası ise çantasının içinde. Panik 
halinde bir şey arıyor ama ne? Öyle de 
kocaman ki çantası, mümkün değil 
onun içinde bir şey bulabilmesi 
Nitekim bulamıyor. "Beyler, üzgünüm 
ama pasaportum yok" diyor. Nedense 
sorumluluk hissederek hep birlikte 
kuyruktan çıkıveriyoruz, "Sakin ol ve 
dikkatlice bak" diyoruz. Ih ıh, 
pasaport yok. Ceplerine bakıyoruz, 
çantayı döküp içine bakıyoruz. Etrafı 
kolaçan ediyoruz. Görevlilere sormaya 
başlıyoruz: "Kayıp bir Türk pasaportu 
bulan oldu mu?" Sonunda 
çaresizlikten bir pasaport polisine 
başvuruyoruz. "Ne yapmamız lazım, 
nereye gitmemiz lazım" diye sorarken, 
adamın önündeki çekmede lacivert bir 
pasaport görüyorum. Üzerinde de bir 
ayyıldız. "Bu ne?" diyorum. Adam, 
"Size ne?" diyor. Israr edince 
çıkartıyor, açıyoruz bakıyoruz, 
Duygu'nun pasaportu. Meğer bir gün 
önce kaybetmiş; pasaport bulunmuş, 
bu adama ulaştırılmış. Adamın haberi 
bile yok. Kader işte, tamamen 
tesadüfen, biz de doğru adama 
sormuşuz. Tabii ki bu fırsatı 
kaçırmıyorum, bir erkek olarak 
yapılabilecek en adi espriyi 
patlatıyorum: "Pasaportuna sahip 
çıkamayan, Türk kadının orgazmma 
nasıl sahip çıkacak!" Çok kızdı, 
bağırdı, çağırdı ama 10 dakika sonra 
yine kol kolaydık.
Cenazede bir baktım, herkes Duygu Asena anekdotları anlatıyor. Birini çok 
sevmişseniz ve onu kaybetmişseniz, böyle oluyor, çenenize vuruyor. İyi ki de 
vuruyor. Anlatıyorsunuz, anlatıyorsunuz/'Ne kadındı" diyorsunuz. Bugün size
Duygu Asena'nın cenazesinde dinlediğim öyküleri, anıları, anekdotları birbiri
ardına sıralıyorum. Ve bütün sevenlerine tekrar başsağlığı diliyorum.
Onlar bir ekipti: Selahattin Duman, Faik Akın, Duygu 
Asena ve Uğur Cebeci, Bu ekip, bütün dünyayı 
neredeyse birlikte gezdi. İşte aşağıda okuyacağınız esprili 
anekdotlar Uğur Cebeci'nin aktardıkları...
Anekdot 2 / NEW  YORK
Onun kadar 
mükemmel
bir erkek arkadaşım  
hiç olmadı
Yine aynı ekibiz.
New York'tayız.
Alışverişe gittik. Fa­
kat mağaza çok bü­
yük, birbirimizi kay­
bettik. Duygu, bu 
büyük yabancı şehir­
de kendisini tama­
men bize emanet ettiği için hangi otelde 
kalıyoruz onu bile bilmiyor. Caddeleri, 
sokakları tanımıyor, sadece Empire State 
Binasını göstermişiz, "Böyle de bir bina 
var" demişiz, "Otel de bu binaya yakın." 
Mağazada saatlerce dolandık, her bölü­
me baktık, Duygu yok. E ne yapacaksın? 
Otele geri döndük. Zair arar filan. Sonra 
aklımıza geldi, Duygu cep telefonunu
Anekdot 3 / İSTANBUL
çok iyi kullanmayı bece­
rebilen bir kadm da de­
ğil. Acaba çevirirken nu­
maranın başına Türki­
ye'nin kodunu koymayı 
akıl eder mi? Son derece 
tedirgin bekliyoruz. Tam 
üç saat sonra geldi. Kan 
ter içinde. Allah, kıyamet kopacak, "Beni 
nasıl orada bırakabildiniz, siz de adam 
mısınız!" demesini beklerken, Duygu 
gülerek "Gelemeyeceğimi zannettiniz 
değil mi?" dedi. Toleransı inanılmaz 
yüksek bir insandı. Benim hayatım 
boyunca bu kadar mükemmel, bu kadar 
komplekssiz bir erkek arkadaşım hiç 
olmadı.
Sofradaki manzara
*
tüyler ürperticiydi
Zekeriyaköy'de 
bir ev almıştı.
Güzel bir ev.
Heyecanla 
anlatıyor. Biz de pisliğiz ya, kızı sinir 
etmek için uğraşıyoruz, "Ama bu ev 
mezarlığın yanındaymış" filan gibi ergen 
çocuk esprileri yapıyoruz. Neyse, bir gün 
bizi Zekeriyaköy'deki bu eve davet etti. 
Bir de şöyle demesin mi? 'Temin ederim, 
yemeklerin hepsini ben yaptım. Hadi 
gelin!" Vayyy! Çok heyecanlandık. 
Duygu Asena ve ev kadınlığı? Nasıl 
yemek yapıyor acaba? Faik beni arıyor, 
ben Selahattin'i; müthiş bir telefon 
trafiği. Bir taraftan da tedbir almayı
Anekdot 4 /  BUDAPEŞTE
ihmal etmiyoruz, ben 
lahana sarması 
götürüyorum, onlar da bir 
şeyler getiriyorlar; hani ne 
olacağı belli olmaz, aç kalmayalım diye. 
Eve girdiğimizde yemek masasım 
gördüm. Aman Allah'ım! Manzara tüyler 
ürpertici. Davet veriyor ya; yemek olarak 
kuru fasulye yapmış, yanında fasulye 
piyazı ve pilaki, onun yanmda da nohut 
bilmem nesi. Şaka gibi. Baklagillerden ne 
varsa yan yana dizili duruyor. Gerçi 
yemekler son derece lezzetliydi, büyük 
bir ihtimalle onlara sevgisini katmıştı 
ama mönüyü filan asla oturtamamıştı. Ev 
işlerini hiç bilmez, hiç anlamazdı...
Cebimde sadece
110 dolar var
Bu sefer
Budapeşte'deyiz.
Mesut Yılmaz'm 
dayak yeme
hadisesinin olduğu otelin, yani Hilton'un, 
en üst katında. Kumarhanedir orası. 3-5 
dolarlık küçük küçük oyriarken bara bir 
kadm geldi. Ama nasıl güzel bir şey. Bir 
seksen boyunda, sarışın, çok şık giyinmiş. 
Baştan aşağı marka. Geçti oturdu.
Duygu'ya dedim ki, "Bak Duygu, bir 
orospu geldi bara oturdu!" Bir sinirlendi, 
bir sinirlendi anlatamam. Duygu'nun bu 
orospu lafma özel bir alerjisi vardı. Biz de 
onu kızdırmak için özellikle kullanırdık.
Demediğini bırakmadı, 
"Siz işte dünyadaki bütün 
kadınlara bu gözle bakı­
yorsunuz! Ahlaksız herif­
ler. Çok ayıp bu yaptığınız. Kadm kendi 
kendine oturuyor orada. Bakar mısın ne 
kadar masum. Sizin aklınız fikriniz seks­
te. Siz kötüsünüz!" Bir yığm şey söyledi. 
"Duygu'cum var mısın iddiaya?" dedim. 
Kolundan tuttum, kadının yanma 
götürdüm. Kadma dönüp, "Cebimde 
sadece 110 dolar var" dedim, "Daha fazla 
veremem." Kadm yanıtladı: "Okey. No 
problem." Duygu'nun yıkıldığı anlardan 
biriydi..."
Taha Toros Arşivi
* 0 0 1 5 1 8 1 3 2 0 0 6 *


Duygu Hanım dedim hayatımın aşkını buldum

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository