Taha Toros Arşivi, Dosya No: 26-Münir Süleyman Çapanoğlu.

Not: Gazetenin "Babıaliden Portreler" köşesinde yayımlanmıştır

Çapanoğlu, Münir Süleyman

Istanbul Sehir University Repository

BÂBIÂUVEN PORTRELER
/7I.jtÍ¿ 'Z/aüçısı
Münir Süleyman Çapanoğlu
Değirmende ağartılmayan saçlar-Toprak kokusu-1 
alaturka mı, Çarliston mu?,. - Alı!,, su sanba- 
catlayan bülbül-yası K a c ? „ -S u s  yeter artık!., j
O, bu saçları değirmende 
değil, Babıâli yokuşunda a- 
ğattı. Ağarttı da ne oldu 
sanki!.. Ne Musaya yarandı 
ne de İsaya!..
Elinde yıllar yılı, taşıdığı 
çantası ile halâ Babıâli yo- 
kuşusunu tırmanmakta...
Fakat o, bizim caddenin 
yıpratıcı, kahredici havası­
na her zaman omuz silkme­
sini bildi. Senelerin tecrü­
besi tâ içine sinmiş olarak, 
kalender ve mütevazi haliy 
le şimdi o, geçmiş yılların 
tatlı, acı hatıralariyle baş- 
başa yaşıyor.
Gün gelmiş bu caddede- 
iyi. m evkiler işgal etmiş, gün 
gelmiş işsizliğe bile boş ve­
rip geçmiş...
Öylesine serazâd, öylesi 
ne içli bir hali var ki, ba- 
zan; dudaklarında mırıltı 
halinde bir türkü başını a­
lır gider uzaklara... Nere­
ye?.. Onu, o da bilmez!..
«H^ni diyor, şöyle bir 
bahar havası vardır. Kış 
bitmiş, güneş toprağı emi­
yor. Burnunda buram bu 
ram toprak kokar. Biraz de­
rin nefes alsan toprak yiyor 
sun zannedersin... Ağaçlar 
henüz yaş, yeşilleşen yap­
raklar nem li... Güneş he­
nüz iliklerini ısıtmamış... 
işte buna işsiz havası der­
ler. Böyle bir günde vekil­
lik  verseler istemem; bırak­
sınlar, t  eni gideyim. Ciğer­
lerime Istanbulumun top­
rak kokusunu sindire sindi- 
re, boğazda mı olur, Çamlı- 
cada mı olur, nerede olur­
sa olsun kendi başıma ken­
di alemimde dolaşıp dura­
yım.»
Çapanoğlu böyle konu 
şurken aklıma rahmetli O r­
han V eli’nin «güzel hava­
lar» isimli şiiri geldi.
Beni bu güzel havalar
mahvetti,
Böyle havada istifa ettim 
Evkaftaki memuriyetimden. 
Tütüne böyle havada
alıştım,
Böyle havada âşık oldum; 
Eve ekmekle tuz götürmeyi 
Böyle havalarda unuttum; 
Şiir yazma hastalığım 
Hep böyle havalarda
nüksetti;
Beni bu güzel havalar
mahvetti.
*
Çapanoğlu ile  Gazeteciler 
Cemiyetinde oturmuş soh­
bet ediyorduk. B ir ara mev- 
zuumuz musikiye intikal et­
ti. Musiki zevkim  yoktur 
diyemem ama öyle derini­
ne de pek dalamam... O sı­
rada Baki Süha Edipoğlu 
geliverdi, ikisini bu mevzu 
içine gömüp gittim. Aradan 
galiba iki saat kadar geç­
mişti. Geldiğimde ne göre­
yim!...
Üstad, dizinde düm tek 
de düm tek yılların küfüne 
bürünmüş bir besteyi geçi­
yor.
«Hoca bu hal ne dedim?.»
«Sen anlamazsın dedi. S i­
ze çarliston lâzım çarliston»
«Çarliston sizin gençliği- 
nizdeydi» diyecek oldum, 
sözümü kesti:
«Çarlistonun adı şimdi 
samba manbo oldu. Hepsi 
ayni kapıya çıkar. Sarılın 
karılara zıp zıp zıplayın. Çe 
şitli sarılma usulleri.»
Sonra durdu, şöyle yan 
gözle etraftakileri bir süz­
dü:
«Hani ya dedi, samba da 
fena değil ha...»Münir Süleyman, Ertuğrul Şevketle hasbihal ediyor.
Münir Süleyman Çapanoğlu
Derin derin içini çektik­
ten sonra ilâve etti:
«Ah, şu kalp hastalığı ol­
masa... Nüfus kâğıdı da bi­
raz insaflı olsa, galiba ben 
de samba öğrenirim. Valla 
hi çocuklar, durmadan eğ­
lenin... Boş verin bu dünya­
ya... En güzel şey neş’edir.»
Sözü tekrar alaturkaya 
intikal ettirdikten sonra:
«Bundan uzun zaman ev 
vel bir gün R ef’î Cevad Ulu 
nay'm  bir yazısında gör­
müştüm,' dedim. Bir gün U- 
lunay, rahmetli tanburi Ce 
m il beyle, Çamlıcaya gez­
meye gitmişler, aşka gelen 
Cemil bey, sabahın o erken 
saatinde, tabiatın o güzelli­
ği içerisinde tam buru dile 
getirm iş... Ö yle içli, öyle 
öyle tatlı çalmış ki, dallar 
da şakıya şakıya bitâp hale 
gelen bülbüllerden bir! u- 
çarak tanburun sapma kon­
muş»
Der demez Çapanoğlu ye 
rinden fırladı, gürle, gibi;
«Sonra ne olmuş» dedi
«Hiç d •.dim. Bülbül, öy­
lesine .şakımış ki. ortasından 
çatlayıveımiş.»
Üstad la cabiri amiv&nesi 
—  m a'ur unuz v  '-cniyle —  
dalga geçmediğimizi temin 
ettikten sonra tekrar has- 
bihale başladık.
Bir ara.
«Üstad dedim, zatıalile- 
riyle bir ıöportaj yapmak 
istiyorum. Ne buyurulur?..»
«Git oğlum git... Büyük 
adamlar dururken bize sı­
ra gelmez.»
«Israr edersem?»
«Ne edörsen et olmaz.»
«Ama ben bugünkü ko­
nuşmaları röportaj olarak 
yazarım.»
«Eh o zaman da yazma 
demem.»
«Öyleyse anlat bakalım 
hayatım?..»
«Senin A llah  aşkına işin 
yok mu?..»
«Hoca, sen istediğin ka­
dar nazlan ben yazarım.»
«Ne yazarsın?..»
«Münir Süleym an Ça­
panoğlu derim, altmış yaşı 
na yaklaşmış bir muharrir­
dir. Çocuk denecek yaşta 
Babıâli yokuşuna düşmüş, 
Mihran efendilerin yanında 
bu işe başlamıştır. Şimdi 
serbest muharrir olarak ça­
lışmaktadır. Birçok tefrika­
ları, eserleri vardır. Son o- 
larak Neyzenin külliyatını 
bir eser halinde toplamıştır. 
Tarihi hâdiseleri işler, Istan 
bul’un eski günlerini bal­
landıra ballandıra yazar. 
H er ihtifale gider. Kaça kış- 
da olsa eski gazetecilerin 
mezarım sık sık ziyaret e- 
der.»
«Daha başka?..»
«Biraz da hususi hayatın­
dan bahsederim. Şeker has­
tası olduğu halde derim, ak­
şamlar bir kaç kadeh atar. 
Arada sırada pırafa oynar, 
bazan küfür de eder. Gaze­
teciler Cem iyeti kongrele­
rinde ekseriya muhalif züm 
reyi tutar. Çapkm lıkda...»
«Sus yeter artık, dedi.»
Ben de:
«Zaten röportaj bitti» di­
yerek ayrıldım.
O, çok samimi dostu Er­
tuğrul Şevket ile şakalaşıp 
gülüyor, foto Rifat Atam- 
tük ’te resmini çekiyordu.
Taha Toros Arşivi
* 0 0 1 5 1 8 2 9 5 0 0 6 *


Münir Süleyman Çapanoğlu

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository