Os dados foram recolhidos e registados pelo técnico da ESACB João Nunes sob a supervisão da Prof.ª Maria do Carmo Horta Monteiro.Dados climáticos relativos ao ano de 1997, recolhidos e registados no Posto Meteorológico da Escola Superior Agrária do Instituto Politécnico de Castelo Branco

Boussauw, Kobe

Lauwers, Dirk

Dutch

IPCB. ESA, ed.

Repositório de Dados Científicos (RCAAP - Repositório Científico de Acesso Aberto de Portugal)

Temperatura do solo nu : dados climáticos relativos ao mês de março de 1997

Os dados foram recolhidos e registados pelo técnico da ESACB João Nunes sob a supervisão da Prof.ª Maria do Carmo Horta Monteiro.Dados climáticos relativos ao ano de 1994, recolhidos e registados no Posto Meteorológico da Escola Superior Agrária do Instituto Politécnico de Castelo Branco

Temperatura do solo relvado : dados climáticos relativos ao mês de outubro de 1994

Repositório Científico do Instituto Politécnico de Castelo Branco

Os dados foram recolhidos e registados pelo técnico da ESACB João Nunes sob a supervisão da Prof.ª Maria do Carmo Horta Monteiro.Dados climáticos relativos ao ano de 1995, recolhidos e registados no Posto Meteorológico da Escola Superior Agrária do Instituto Politécnico de Castelo Branco

Temperatura do solo relvado : dados climáticos relativos ao mês de outubro de 1995

Repositório do Instituto Politécnico de Castelo Branco

Temperatura do solo nu : dados climáticos relativos ao mês de março de 1995

Os dados foram recolhidos e registados pelo técnico da ESACB João Nunes sob a supervisão da Prof.ª Maria do Carmo Horta Monteiro.Dados climáticos relativos ao ano de 1996, recolhidos e registados no Posto Meteorológico da Escola Superior Agrária do Instituto Politécnico de Castelo Branco

Temperatura do solo nu : dados climáticos relativos ao mês de março de 1996

Temperatura do solo relvado : dados climáticos relativos ao mês de outubro de 1996

Ghent University Academic Bibliography

‘Je staat oog in oog met hen en ziet ze spe­len,  vlooien,  luieren  en  ruziemaken.  Jewordt nog meer deelgenoot van hun dagda­gelijkse leven.’ (DS, 13 okt.)Het dagdagelijkse leven van de chimpan­see, is er iemand die daar géén deelgenootvan  wil  worden?  Duizenden  mensen,  zoblijkt, want dagdagelijks is een van de tienergerlijkste woorden van het jaar 2015. Sa­men met chillen, zeg maar, me vriend, sel­fie en enkele andere maaksels die vooral inNederland  te  horen  zijn:  participatiesa­menleving,  papadag,  diervriendelijkvlees, plezierjacht en mensenmens. Het iseen  voorlopige  top  tien,  verzameld  doorhet  Instituut  voor Nederlandse Lexicolo­gie in Leiden, en u kunt nog stemmen totmorgen.  Zoek  maar  naar  ‘Weg  met  datwoord!’Dat een instituut dat de ‘Schatkamer vande  Nederlandse  Taal’  zegt  te  bewaken,woorden op de brandstapel zou willen zet­ten,  is  opmerkelijk.  Doorgaans  gedragenlexicologen  zich  als  vlinderaars  die  meteen schepnetje door de natuur huppelenen even blij zijn met een nieuw soort kle­renmot  als met  een  koninginnenpage  ofoostelijke vos. Ik vermoed daarom dat hetze niet om lexicocide te doen is, maar datze ons erop willen wijzen dat je naast chil­len ook ontspannen kunt zeggen, of genie­ten, verpozen, stoom afblazen, rusten, opadem komen of nietsdoen. Het Nederlandsblijft maar een rijke taal als we de woordengebruiken die we hebben.Het lijstje toont ook dat het niet louter omtaalergernis gaat, maar ook om weerzin te­gen  hypocrisie.  Met  plezierjacht  wordtgeen boot bedoeld, maar een begrip dat inNederland is geïntroduceerd: jagen, maardan alleen voor de lol. En diervriendelijkvlees is van dieren die vlak voor de kogelof het slagersmes nog even een keurmerkvan de Dierenbescherming hebben gekre­gen. De participatiesamenleving is er eenwaarin iedereen verantwoordelijk is voorzijn eigen welzijn en dat van de omgeving,zonder  hulp  van  de  overheid.  Een  trekt­uw­planmaatschappij,  zou  de  Vlamingzeggen. Het zijn drie eufemismen en woor­den als papadag en mensenmens stralenook meer wolligheid uit dan een volwassenpersoon comfortabel vindt. Ik gok dat dagdagelijks hoog zal scoren inhet uiteindelijke resultaat, maar ik wil hetin bescherming nemen. Ja, het komt vanhet Duitse tagtäglich en, ja, we zouden hetkunnen doen met dagelijks of dag in daguit. Maar in dagdagelijks zit een notie vansleur die de synoniemen niet hebben. Alsje het hebt over ‘de dagdagelijkse treinritnaar mijn werk’, klinkt dat (in mijn orenalthans) zwaarmoediger dan ‘de dagelijksetreinrit naar mijn werk’. En elk woord datzelfs maar een minieme nuance toevoegtaan een ander, is welkom, denk ik dan.Overigens maak  ik me geen  illusies overhet  verdwijnen  van  deze  ongewenstewoorden.  Dagdagelijks,  participatiesa­menleving, papadag en selfie stonden ookal op de shortlist in 2013. En een jaar laterdeden dagdagelijks, participatiesamenle­ving, zeg maar en selfie ook weer mee. Eenzeldzame keer verdwijnt een politieke par­tij van de kaart door een verkiezing; metwoorden gebeurt dat nooit.WÉG!WOORDEN WETEN ALLESElk woord dat zelfs maar een minieme nuance toevoegt aan een ander, is welkomLudo Permentier  is  gewezen  redacteur  van De  Standaard  en medewerker  van  de Nederlandse  Taalunie.  'Woorden weten  alles' verschijnt  wekelijks  op maandag.Reacties:  ludo.permentier@standaard.beLUDO PERMENTIER‘In mijn ogen ben je dan gewoon een prostituee.’CHRISSIE HYNDE – Mevrouw Pretenders – kan in de ‘pornografische act’ van hedendaagse vrouwelijke muzieksterren geen feministische trekken ontwaren (in de Volkskrant)De beslissing van de Vlaamse  regeringover het ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP)van het zogenaamde cluster C3, met daarinhet geplande winkelcentrum Uplace, gaatvergezeld van een lijvig rapport van bijnatweehonderd bladzijden. Daarin worden deingestuurde bezwaarschriften van bezorg­de organisaties, burgers  en bedrijven éénna één weerlegd.Het bezwaarschrift van de stad Vilvoordewas  grotendeels  gebaseerd  op  een  studievan onszelf, die wij ook hebben kunnen toe­lichten op een parlementaire hoorzitting injuni. In onze studie waren wij op een zeven­tiental punten erg kritisch over de bij hetRUP  behorende  toetsingsnota,  omdat  dedoor de geplande ontwikkelingen gegene­reerde verkeersstromen op een oppervlak­kige en onzorgvuldige manier in kaart wer­den  gebracht,  en  de  negatieve  effectendaarvan op een systematische manier geba­gatelliseerd.  Op  basis  van  eigen  weten­schappelijk onderzoek van enige tijd terugstelden wij bovendien grote vragen bij hetproject­milieueffectenrapport  (MER),waarin gesteld werd dat op termijn zowatveertig procent van de Uplace­klanten methet openbaar vervoer zou komen, een voorzo’n project indrukwekkend hoog aandeelzonder enig precedent.Goede puntenVandaag  moeten  wij  erkennen  dat  deVlaamse  regering  niet  langer  over  éénnacht  ijs gaat. Alles werd in het werk ge­steld om de argumenten van de drieënze­ventig  bezwaarschrijvers  te  weerleggen.Het  antwoord  op  onze  bezwaren  werdgrondig uitgewerkt, waarmee de  regeringimpliciet  aangeeft  dat  onze  twijfels  ge­grond waren. Zo is de verkeerssituatie rondhet toekomstige Uplace opnieuw doorgere­kend met behulp van het Vlaamse verkeers­model, zowel tijdens de spitsuren als daar­buiten. Deze keer geeft het model heel watrealistischer uitkomsten: volgens de nieu­we  studie  varieert het  verwachte  aandeelopenbaarvervoergebruikers tussen 15 en 21procent en wordt de 40­procent­hypotheseachterwege gelaten. Het effect op de files inde Brusselse noordrand wordt ditmaal welgekwantificeerd: men rekent uit dat er eenbijkomende  verliestijd  zal  optreden  vanmaximaal 2,5 minuten. Ook wijst het modeluit dat de ontwikkeling van cluster C3 tot1,37 procent extra verkeer zal leiden op hetonderliggende wegennet. Dit lijken erg lagecijfers.Slechte puntenZijn wij daarmee gerustgesteld? Geenszins.Opnieuw worden cijfers op een weloverwo­UPLACE: TE VEEL VERKEER, TE WEINIG VISIEProppen om te kunnen shoppenEerst het goede nieuws: de Vlaamse regering heeft rekening gehouden met de vele bezwaren tegen Uplace. Dan het minder goede nieuws: ze heeft dat maar half gedaan. Volgens KOBE BOUSSAUW en DIRK LAUWERS verhullen de cijfers en de selectieve manier waarop ze worden ingezet nog altijd een gebrek aan visie op ruimte en mobiliteit.KOBE BOUSSAUW EN DIRK LAUWERSWie? Docent  ruimtelijkeplanning  en mobiliteit(VUB)Hoofddocent mobiliteiten  ruimte  (UGent,  UA  en  KULeuven).Wat? Als  de  schaal  van winkelcentra  niet  wordt aangepast  aan  de  lokale  ruimtelijke  context, inbedding  in  het  stedelijk  weefsel  en bereikbaarheid met  het  openbaar  vervoer, wordt  de  stedelijke  leefbaarheid  ondergraven. © blg38 DE STANDAARD  MAANDAG 7 DECEMBER 2015opinie&analyse DE STANDAARDMAANDAG 7 DECEMBER 2015   OPINIE & ANALYSE 39Stadhuizen mogen geen kerststal zettenop  hun  terrein.  Met  die  boodschapkwam de Vereniging van burgemeestersvan Frankrijk (AMF) enkele dagen na debloedige aanslagen van 13 november inParijs. Van een ongelukkige timing ge­sproken.  ‘Niet  Islamitische Staat maarhet Jezuskind is de vijand’, werd er get­witterd.Maakte de AMF een knieval voor moge­lijk gewelddadige moslims? Nee, ze her­innerde aan het heilige principe van delaïcité. De AMF werkt al zowat een jaaraan  een  vademecum dat  de meer  dan36.000 Franse burgervaders op het rech­te pad moet houden.En smal is dat pad, dat mede is uitgestip­peld  door  een  grootmeester  van  deGrand Orient de France,  de  oudste  engrootste  maçonnieke  obediëntie  inFrankrijk.  Een  voorbeeld:  als  burge­meesters  in  hun  functie  van  gekozeneeen  religieuze  plechtigheid  bijwonen‘moeten ze dat doen in het strikte res­pect  voor  republikeinse  neutraliteit,zonder het eigen geloof of niet­geloof telaten  blijken’.  Wee  dus  de  katholieke,protestantse of orthodoxe burgemeesterdie,  getooid met  de  officiële  sjerp,  uitmacht  der  gewoonte  een  kruistekenslaat  of  ‘amen’  prevelt.  De  republiekwankelt dan op haar grondvesten.De AMF, die de aanslagen niet kon voor­zien maar wel moest weten dat er regio­nale  verkiezingen  op  komst  waren,speelde met haar onfortuinlijke publica­tiedatum Marine Le Pen een extra troefin handen. De leidster van het uiterst­rechtse Front National scoorde al hoogin de peilingen vooraleer terroristen op13 november  in Parijs dood en verderfzaaiden. Die aanslagen bezorgden haareen  paar  extra  punten.  Het  werkstukvan de AMF laat het FN nu bovendientoe zich op te werpen als verdediger vanhet ‘echte Frankrijk’.De opmars van het FN, onder meer  inhet departement Nord­Pas de Calais, datpal aan onze westgrens ligt, heeft dezelf­de oorzaken als die van populistische ofrechts­radicale  partijen  in  andere  lan­den.  Die  oorzaken  zijn  onveiligheid,slecht opgevangen immigratie, mal vi­vre, het gevoel niet meer thuis te zijn ineigen land, wrevel en wrok over gekoze­nen die niet naar de problemen van degewone mens luisteren, laat staan ze teverhelpen.Ook het vademecum van de AMF weer­spiegelt eigenlijk de kloof tussen geko­zenen en de burger. Als er wijken zijnwaar de politie niet meer durft komenuit schrik voor jeugdbendes en de repu­bliek  daar  dus  machteloos  staat,  alshaatpredikanten jongeren ongehinderdkunnen ophitsen om voor IS te strijdenen ‘ongelovigen te doden’, is dat niet on­telbare  malen  alarmerender  dan  eenburgemeester die op een verkeerd mo­ment een kruisteken zou slaan? Of dieeen kerststal  toelaat? Le Pen kan daarnaar hartenlust goed garen bij spinnen.Overigens, heel wat burgemeesters dieniet tot het FN behoren hebben net zogoed de leidraad over de kerststal naastzich neer gelegd. Zo ook Christian Estro­si, burgemeester en volksvertegenwoor­diger van Nice van Les Républicains, zo­als de neogaullisten nu heten. Zoals elkjaar  zal  er  op  een  openbaar  plein  vanzijn  stad  een  levende  kerststal  staan,‘waar  altijd  heel  veel  mensen  naartoekomen’. ‘Deze traditie, zoals zovele ande­re,  stamt uit onheuglijke  tijden en be­hoort tot het patrimonium van de Fran­sen, ongeacht hun persoonlijke overtui­gingen,  net  zoals  de  schilderkunst,  demuziek of de beeldhouwkunst die doorde Bijbel geïnspireerd zijn’, aldus de bur­gervader. Republiek  of  niet,  het  verleden  vanFrankrijk, la fille aînée de l’église, is in­derdaad  vervlochten met  het  christen­dom, en dat willen uitvlakken werkt ave­rechts bij  veel Fransen. Marine Le Penspeelt daar gretig op in.Overigens,  in  deze  tijden  van  stromenwanhopige vluchtelingen is de kerststaljuist actueel. Hij verhaalt over een sim­pele timmerman en zijn hoogzwangerejonge vrouw voor wie, zoals voor zo velemensen dezer dagen, geen plaats is in deherberg.  Dat  verhaal  is  zoveel  mooierdan dat van Le Pen, die zich handig tegende dorre  invulling van de  laïcité keert,maar  die  de  deuren  van  de  herbergFrankrijk strak gesloten wil houden.DE HERBERG VAN MARINE LE PENHet FN grijpt de kans om zich op te werpen als verdediger van het ‘echte Frankrijk’Mia Doornaert  is  onafhankelijk  expert  in internationale  betrekkingen.  Haar  column verschijnt  tweewekelijks  op maandag.COLUMNMIA DOORNAERTgen manier gekozen met de bedoeling hetproject te verdedigen en de impact als mini­maal voor te stellen, een praktijk die nietongewoon is bij de planning van megapro­jecten. Het model had evengoed de totaleverliestijd en de daarmee gepaard gaandemaatschappelijke  kosten  kunnen  uitreke­nen. Maar dat doet men niet, omdat het omeen  schrikwekkend  hoog  bedrag  in  degrootteorde  van  vele  (tientallen?) miljoe­nen op jaarbasis zou kunnen gaan.Bovendien wordt niet ingegaan op onze op­merking over het  ‘verdringingseffect’, watde kern was van ons bezwaar. Heel wat we­gen in de Brusselse noordrand zitten van­daag namelijk al eivol. Om die reden kán deverkeersdrukte  er  in  de  spits  niet  langertoenemen, zelfs niet met 1,37 procent. Hetdoor nieuwe ontwikkelingen gegenereerdeverkeer neemt gewoon de plaats in van an­der verkeer. Het wordt met andere woordeneen gevecht om een plek op de (snel)weg:wie het langste wil aanschuiven wint en be­zoekers  van megacentra brengen daar ophun vrije dag net wat meer geduld voor opdan  dagelijkse  pendelaars  en  zakenmen­sen. Het aantal auto’s op de snelweg neemtdan niet  toe  (dat  kan  ook  niet meer),  delengte en de tijdsduur van de totale file énde economische schade des te meer.Bovendien kan volgens het MER de impactvan Uplace nog steeds enkel ‘beperkt’ wor­den genoemd als 40 procent van de klanteneffectief met  het  openbaar  vervoer  komt,een streefcijfer dat vandaag door niemandnog als realistisch wordt beschouwd.Waar  is de visie?Wat  is  nu  het  ergste:  het  oneigenlijk  ge­bruik van cijfers om negatieve effecten alsverwaarloosbaar voor te stellen, of het vol­slagen gebrek aan ruimtelijke visie die deVlaamse regering met deze beslissing ten­toonspreidt? Want de keuze voor Uplace isniet vrijblijvend: ze dwingt onze samenle­ving in een richting die steeds afhankelij­ker wordt van de auto.Op basis van eigen onderzoek hebben wij in2012  een  alternatief  ontwikkelingsmodelaan  de  Vlaamse  overheid  voorgesteld,waarbij  de  schaal  van  winkelcentra  zouaangepast worden aan de lokale ruimtelij­ke context, op basis van een doordachte in­bedding in het stedelijk weefsel en de actu­ele bereikbaarheid met het openbaar ver­voer. Want door in te zetten op grootschali­ge  randstedelijke  ontwikkelingen wordenkernen uitgehold en investeringen in stede­lijke  leefbaarheid  ondergraven,  en  wordtde deur opengezet om nog meer wegen aante leggen. Met elk project krijgen we extrafijn stof, meer dorst naar olie, bijkomendeklimaatimpact  en,  vanzelfsprekend,  nogmeer  file. Dit  alles  is  in  tegenspraak metnagenoeg  elk  beleidsplan  van  diezelfdeVlaamse regering.‘Wegen  in  de Brusselse  noordrand  zitten  eivol, meer  verkeersdrukte  kán niet  eens.’ © blgCijfers worden weloverwogen gekozen om het project te verdedigen en de impact als minimaal voor te stellen