[Resumo] A doutrina dos actos propios actúa como unha cuña de moralidade no universo xurídico, ás veces demasiado influído por unha consideración descarnadamente positivista das cuestións que deben resolverse. Non sendo as temáticas de orde pública cidades abertas onde caiba admitirmos calquera desatino ou argucia efectuados so pretexto do réxime de protección imperante, aínda que limitadamente, rexe nelas a doutrina dos propios actos. É, así mesmo, de limitada aplicación aos obreiros en materia laboral, pois os casos deben versar sobre dereitos libremente dispoñibles polos traballadores e cómpre sempre que estea asegurada a liberdade e plenitude da súa manifestación de vontade.[Abstract] The doctrine of “one’s own acts” introduces the moral dimension in the judicial universe, sometimes excessively influenced by a remarkably positivist consideration of the questions to be solved. Not being the subject matters of public order open cities, they are governed, though with limitations, by the doctrine of “one’s own acts”. It applies, on a limited basis, to workers in the labour field; cases must refer to freely available rights for workers and both freedom and a display of real will must always be guaranteed
