Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM
Abstract
Appelen van het ras Golden Delicious werden bespoten op 2 proefvelden, n.l. te Oudenbosch en te Welsum. Er werden 4 concentraties aan thiram in de spuitvloeistof uitgetest, n.l. 0,2, 0,25, 2,0 en 2,5% ; van de eerste 2 concentraties werd 1500 l/ha gespoten, van de laatste 2 concentraties 150 l/ha. De bemonstering werd uitgevoerd na 1 week en na 2 weken. De proef uitgevoerd te Welsum leverde duidelijk vaker en hogere residuen (tot 6,3 mg/kg) op dan de proef uitgevoerd te Oudenbosch, waarbij slechts eenmaal een aantoonbaar residu (van 0,25 mg/kg) werd gevonden. De oorzaak van deze discrepantie is niet duidelijk. Bij de proef uitgevoerd te Welsum kon geconstateerd worden dat verhoging van de thiram-concentratie in de spuitvloeistof resulteert in een hoger thiram-residu in de appel, maar alleen bij een combinatie van de hoogste thiram-concentratie (2,5%) met de kortste wachttermijn (1 week) werden overschrijdingen gevonden van de maximaal toegelaten waarde van 2 mg/kg. De analyse werd uitgevoerd volgens een nieuwe techniek uitgewerkt bij de Vrije Universiteit te Amsterdam. Volgens deze techniek wordt thiram specifiek en apart van de overige dithiocarbamaten bepaald. De momenteel gebruikelijke technieken bepalen thiram tesamen met o.a. maneb, manam, mancozeb, zineb, ziram e.d. als CS-2, hetgeen voordelen heeft voor het opsporingsbeleid, maar nadelen voor wat betreft selectief gebruik van thiram. De nieuwe techniek heeft goed voldaan en kan aanbevolen worden voor praktijkmonsters. De recovery bedraagt 88,7%, de bepalingsgrens 0,1 mg/kg.HI