Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM
Abstract
Het rapport beschrijft de opzet, resultaten en conclusies van het laboratoriumonderzoek (biodegradatie- en uitloogexperimenten), uitgevoerd met materiaal van de proeflocatie. De hoogste afbraaksnelheden voor de benzine verontreinigde bodem werden waargenomen indien olie-afbrekende biomassa werd toegevoegd. Stimulering van de afbraak(snelheid) werd in mindere mate geconstateerd bij aanpassing van de abiotische omstandigheden: vochtgehalte (waterverzadiging), neutrale pH en dosering van stikstof en fosfor. In tegenstelling tot nitraat, bleek waterstofperoxide een geschikte alternatieve zuurstofbron. In de biodegradatie-experimenten werd onder optimaal ingestelde condities inclusief percolatie, een afbraaksnelheid gemeten van 10 mg C.kg-1.d-1, met een range van 5-40 mg C.kg-1.d-1. In uitloogproeven is vastgesteld dat de restverzadiging benzine in de grond, na een eerste fase van 5 dagen met piekconcentraties van 100-200 mg C.-1, uitspoelde met een snelheid van maximaal 5 mg C.kg-1.d-1. In de praktijk mag door factoren als historische verontreiniging en afnemende wateroplosbaarheid een lagere uitspoelingssnelheid verwacht worden. De mobiliteit van de benzinecomponenten werd niet bevorderd door het toepassen van detergenten. Het is waarschijnlijk dat de beschikbaarheid van de benzine-componenten de snelheidsbeperkende stap voor de afbraak vormt.DGMH/BWS-