Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM
Abstract
Dit rapport beschrijft de elementen van een zogeheten 'budget allocatie model'. Dit model is bedoeld ter ondersteuning van beleidsmakers bij keuzes over de inzet van budget voor primaire preventie en/of preventie in de zorg bij chronische aandoeningen. Als concrete toepassing is gekozen voor Diabetes mellitus. Een uitbreiding van het RIVM Chronische Ziekten Model beschrijft het verband tussen diabetes, risicofactoren en hart- en vaatziektecomplicaties. Een gezondheidseconomische module berekent vervolgens gezondheidseffecten in termen van gewonnen levensjaren en voor kwaliteit van leven gecorrigeerde gewonnen levensjaren (QALYs), interventiekosten, en kosten van zorg. Ten slotte bespreken we hoe de voorkeuren van beleidsmakers kunnen worden geformaliseerd in doelstellingsfuncties en (budget-)beperkingen. Deze drie elementen zijn de basis voor een toepassing van budgetallocatie bij diabetes. De ontwikkelde methode is ook toepasbaar bij andere chronische ziekten, omdat we het bredere RIVM Chronische Ziekten model als uitgangspunt hebben gebruikt. Het nieuwe model voor diabetes is niet alleen een basis voor budgetallocatie, maar ook op zichzelf al bruikbaar om primaire preventie en verschillende vormen van preventie van complicaties bij diabetes te evalueren. Het model kan voor deze interventies de consequenties voor Nederland berekenen, zowel voor de kosten van zorg als voor de gezondheid.The research project 'Priority setting in chronic diseases: methodology for budget allocation' aims to develop a methodology to support optimal allocation of the health care budget with respect to chronic diseases. The current report describes the modelling steps required to address budget allocation questions regarding the prevention of chronic diseases and their complications with the RIVM Chronic Disease Model, with specific attention to diabetes mellitus. An extension of the RIVM Chronic Disease Model deals with the links between diabetes, its risk factors and its macrovascular complications. A health economics module computes outcomes in terms of intervention costs, costs of care and composite health effects. Finally, it is discussed how to formalize different preferences of policy makers in various objective functions and constraints. These three elements form the basis for the analysis of budget allocation questions in diabetes care. The model allows for the comparison of primary prevention with the prevention of complications in diagnosed patients as to costs of care and health effects. Furthermore, as it stands, the model with the health economics module per se is a useful tool for policy analysis, for instance, to compare the costs and effects of different interventions.RIV