The stigma of people with mental illness is a group of pejorative attitudes and beliefs of society towards the mentally ill. The self-stigma is a process in which the mentally ill confirm a public stigma and that leads to lower self-esteem and self-effectiveness. We can distinguish: public stigma and self-stigma. The public stigma makes individuals not acceptable in the society and leads to negative attitudes and reactions towards them. The self-stigma means internalizing, accepting and adopting negative social attitudes and prejudices personally and constitutes a major disturbance in fulfilling social roles at work and in private life. Self-stigma manifested in thinking about mental illness in a stereotypical way is a major obstacle in the recovery process and empowerment. Despite open demonstration of the harmful effects of the stigmatization, there is only a small area of research about the stigma from the perspective of the mentally ill. This article is a review of research studies based on interviews, questionnaires and special scales. There are research studies on the measurement of the phenomenon of the self-stigma in a few regions of the world. Undoubtedly, the self-stigma has a bad influence on the quality of life of the mentally ill.Stygmatyzacja osób chorych psychicznie jest zespołem pejoratywnych postaw i wierzeń, które społeczeństwo czy opinia publiczna kierują w stronę osób chorych psychicznie. Autostygmatyzacja to proces, podczas którego pacjenci z chorobą psychiczną potwierdzają publiczną stygmę, co prowadzi do obniżenia ich poczucia własnej wartości, godności i skuteczności. Wyróżnić można tu dwa pojęcia: public stigma i self stigma. Public stigma sprawia, że jednostka jest społecznie nieakceptowana oraz prowadzi do negatywnych postaw i reakcji wobec niej. Z kolei self-stigma prowadzi do obniżenia poczucia własnej wartości powodowanego samonapiętnowaniem siebie jako osoby społecznie nieakceptowanej. Autostygmatyzacja polega na internalizowaniu, akceptowaniu i odnoszeniu do siebie negatywnych postaw społecznych i uprzedzeń, co prowadzi do obniżenia samooceny a także stanowi główną przeszkodę w pełnieniu ról społecznych, w pracy i w życiu osobistym. Samonapiętnowanie przejawiające się w myśleniu o chorobach psychicznych w sposób stereotypowy jest istotną przeszkodą w procesie zdrowienia oraz umacniania (ang. empowerment), kiedy to w obliczu choroby pacjent zamiast stać się dla siebie oparciem, rozwija poczucie stygmy. Pomimo jawnego demonstrowania szkodliwego wpływu stygmatyzacji, niewiele miejsca zostało poświęconego rozumieniu stygmatyzacji z perspektywy pacjenta. Niniejszy artykuł stanowi przegląd badań opartych na wywiadach, kwestionariuszach, specjalistycznych skalach, badań nad sposobami pomiaru zjawiska autostygmatyzacji w różnych rejonach na świecie. Autostygmatyzacja bezsprzecznie negatywnie wpływa na jakość życia pacjentów
