Anorexia nervosa occurs more often in young women and is often comorbid with other mental disorders, e.g. depression and anxiety disorders. Cases of comorbidity with schizophrenia are relatively rare and have been described in the literature as case reports or case series. This article presents a case study of a patient who showed symptoms of both disorders coexisting in different proportions in the course of her illness. The prodromal period of schizophrenia lasted for 12 months. During the last three months of this period, after intensive dieting, the patient met all the criteria of anorexia nervosa mentioned in ICD-10: BMI = 16, she engaged in behaviors aimed at losing weight (dietary restrictions, food refusal, calorie countin, excessive exercise), she perceived herself as an obese person and suffered from amenorrhoea. After that period, the symptoms of anorexia coexisted with full-blown schizophrenia for another month. At that time, the symptoms of anorexia gradually started to subside, and psychotic symptoms began to resolve after long-term treatment with an antipsychotic (clozapine). When schizophrenia and anorexia coexist, the relationship between these two disorders may change over time, with the disorders coming to the fore at different times. Anorexia is sometimes a symptom of prodromal schizophrenia and may sometimes even prevail in the clinical picture. As our case report shows, coexistence of symptoms of anorexia and schizophrenia is a factor that hinders diagnosis and deteriorates the course of illness.Jadłowstręt psychiczny jest zaburzeniem występującym najczęściej u młodych kobiet, często współwystępując z innymi zaburzeniami psychicznymi, np. depresją i zaburzeniami lękowymi. Przypadki współwystępowania ze schizofrenią są stosunkowo rzadkie, opisywane w literaturze jako opisy przypadków lub opisy serii przypadków. W artykule przedstawiono przypadek pacjentki, u której zaobserwowano współistnienie objawów obu zaburzeń w różnych proporcjach na kolejnych etapach choroby. Okres zwiastunowy schizofrenii trwał u pacjentki 12 miesięcy, a w ostatnim jego kwartale po okresie intensywnego odchudzania spełniła ona wszystkie kryteria ICD-10 niezbędne do postawienia diagnozy anoreksji: BMI=16, podejmowała zachowania mające na celu utratę masy ciała (ograniczenia dietetyczne, odmowa jedzenia, liczenie kalorii, ćwiczenia fizyczne), oceniała się jako osobę otyłą oraz wystąpiło u niej zatrzymanie miesiączki. Następnie objawy anoreksji współistniały już z pełnoobjawową schizofrenią przez kolejny miesiąc. Po tym czasie objawy jadłowstrętu stopniowo zaczęły się wycofywać, zaś objawy psychotyczne zaczęły ustępować dopiero po długotrwałym leczeniu przeciwpsychotycznym, w efekcie końcowym po wprowadzeniu do terapii klozapiny. Przy współwystępowaniu schizofrenii z anoreksją zależność między obiema jednostkami chorobowymi może się zmieniać w czasie, a każda z nich może się w innym momencie wysuwać na pierwszy plan. Anoreksja bywa objawem prodromalnym schizofrenii, niekiedy nawet dominując w obrazie klinicznym. W opisanym przez nas przypadku klinicznym współwystępowanie objawów anoreksji i schizofrenii stanowiło czynnik utrudniający diagnozę i pogarszający przebieg
