COMMUNICATION – THE ESSENTIAL SKILL IN CONTEMPORARY NURSING
Introduction. By nature, communication in health care is transdisciplinary and draws on many areas, with the complexity of achieving behavioral and social changes. WHO has identified the quality of communication as one of the five skills necessary for a healthy and happy life.
Aim. Highlight the importance of health care communication as an integrative factor of modern nursing in clinical practice.
Material and methods. Descriptive analytical approach.
Results: The work concisely represents the essence of health care communication as the interaction and exchange of information between all participants in the health system (patients, their families, medical staff, associates, media, government officials ...). It is spoken about it as a specific form of social communication that takes place on the subtle emotional and intellectual level, where it is important to appreciate the character of all participants included. The concept of communication competence is established and all the specific skills necessary for successful communication are determined. Three basic levels of therapeutic communication and interaction are presented. The use of the concept of transmission of communication in the modern approach to this phenomenon is explained.
Conclusions. Interpersonal communication in health care in addition to the usual message transmission partly has characteristics of official communication, because it also means a professional activity. Increasing awareness of the importance of communication allows the choice of the communication methods, the value framework and the communication skills and characters used in communication. Understanding the rules and structures of communication helps in the formation of a viable and cost effective professional communication in the field of nursing activities. Developed skills of effective communication can be understood as a form of quality assurance in nursing.KOMUNIKACJA INTERPERSONALNA – PODSTAWOWA UMIEJĘTNOŚĆ WE WSPÓŁCZESNYM PIELĘGNIARSTWIE
Wstęp. Komunikacja w ochronie zdrowia ma charakter transdyscyplinarny i nawiązuje do wielu dziedzin, w kompleksowym osiąganiu zmian behawioralnych i społecznych. WHO określiła dobrą komunikację interpersonalną jako jedną z pięciu umiejętności niezbędnych do zdrowego i szczęśliwego życia.
Cel. Podkreślenie znaczenia komunikacji interpersonalnej jako podstawowej umiejętności we współczesnym pielęgniarstwie klinicznym.
Materiał i metoda. Opisowe podejście analityczne.
Wyniki. Praca w sposób zwięzły przedstawia istotę komunikacji w opiece zdrowotnej jako interakcji i wymiany informacji pomiędzy wszystkimi uczestnikami systemu ochrony zdrowia (pacjenci, ich rodziny, personel medyczny, współpracownicy, media, urzędnicy państwowi i inni). Zwykło się określać ten rodzaj komunikacji, jako specyficzny rodzaj komunikacji społecznej, która odbywa się na subtelnym poziomie emocjonalnym i intelektualnym, gdzie istotne jest, aby docenić cechy wszystkich jej uczestników. Zostanie przedstawiona koncepcja kompetencji komunikacji i umiejętności niezbędne do skutecznej komunikacji, jak również pokażemy trzy poziomy komunikacji terapeutycznej oraz wyjaśnimy zastosowanie pojęcia transmisji komunikacji w podejściu współczesnym.
Wnioski. Komunikacja interpersonalna w opiece zdrowotnej obok zwykłego przekazu wiadomości, ma również charakter komunikacji oficjalnej gdyż jest częścią działalności zawodowej. Rosnąca świadomość znaczenia komunikacji pozwala na wybór metod komunikacji, ram wartości, w jakich komunikacja się odbywa, umiejętności komunikacyjnych oraz używanych znaków. Zrozumienie zasad i struktury komunikacji interpersonalnej pomaga w tworzeniu skutecznej i oszczędnej komunikacji zawodowej w dziedzinie pielęgniarstwa, co ma wpływ na jakość opieki pielęgniarskiej
