The Voivodship Administrative Court revoked the decision of the data protection authority ordering the school to remove biometric personal data in the form of fingerprints of the fingers of children using the school canteen services and to stop collecting the above personal data, as well as imposing on the school an administrative fine of PLN 20,000. The key issue in the case was the application of the minimization principle (Article 5 (1) (c) of the GDPR). The court stated that the requirements of minimization and adequacy referred to in this provision are not consistent with each other and their fulfillment should be assessed jointly, which consequently means that the primacy of minimization should not be given at the expense of adequacy. The court acknowledged that the school’s use of biometric data was not the only available means of verifying that the student had paid for lunches, but noted that the circumstances of the case indicated that the use of other methods had proved ineffective. As a rule, one should agree with the court’s position, however with the reservation that the case was not only about effective verification of payments made, but also about the efficiency of the verification process (large number of students, short time to check). Only the purpose understood in this way would help to determine what personal data are appropriate.Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję organu ochrony danych nakazującą szkole usunięcie biometrycznych danych osobowych w postaci linii papilarnych palców dzieci korzystających z usług stołówki szkolnej, zaprzestanie zbierania powyższych danych osobowych oraz nakładającą na szkołę karę pieniężną w wysokości 20 tys. zł. Kluczowa w sprawie okazała się kwestia zastosowania zasady minimalizacji (art. 5 ust. 1 lit. c RODO). Sąd stwierdził, że wymogi minimalizacji i adekwatności, o których mowa w tym przepisie nie są ze sobą spójne, a ich spełnienie należy oceniać łącznie, co w konsekwencji oznacza, że nie powinno się przyznawać prymatu minimalizacji kosztem adekwatności. Sąd przyznał, że użycie przez szkołę danych biometrycznych nie było jedynym dostępnym sposobem weryfikacji, czy uczeń ma opłacone obiady, niemniej zwrócił uwagę, że okoliczności sprawy wskazywały na to, że użycie innych sposobów okazało się nieskuteczne. Co do zasady należy zgodzić się ze stanowiskiem sądu z zastrzeżeniem, że w sprawie nie chodziło jedynie o skuteczną weryfikację dokonanych płatności, ale również o sprawność procesu weryfikacji (duża liczba uczniów, krótki czas na sprawdzenie). Dopiero tak rozumiany cel pomógłby określić jakie dane osobowe są odpowiednie do jego realizacji
