Porównanie parametrycznych i nieparametrycznych miar stabilności na podstawie wyników doświadczeń wstępnych z żytem ozimym

Abstract

Yield stability of 12 open-pollinated and 18 hybrid genotypes of winter rye was assessed in preliminary trials conducted in 6 locations in 2009. The aim of this work was to compare parametric and non-parametric stability measures and to indicate stable and high yielding genotypes of winter rye. On the basis of hierarchical cluster analysis 17 stability measures were classified into three groups. The first group related to the dynamic concept of stability and strongly correlated with mean yield included the parameters: Pi, Di, YS and TOP; the second group — stability measures pointing stable genotypes with average yield included: bi, α Si2 i CV; the third group — stability measures reflecting the concept of static stability and indicating genotypes for extensive cultivation included Si(1), Si(2), Si(3) i Si(6), Sdi2, λ, θ, Wi i D2. Among the open-pollinated genotypes stable and high yielding ones were CHD62 and CHD 43. On account of average yield open-pollinated line CHD 17 can be used in extensive cultivation. High yielding and highly stable hybrid lines destined for intensive cultivation were CHD 548, CHD 516, CHD 621, SMH 8121 i SMH 8240.W pracy analizowano stabilność plonowania 12 form populacyjnych i 18 mieszańcowych żyta ozimego badanych w doświadczeniach wstępnych prowadzonych w 2009 roku w 6 miejscowościach. Celem pracy było porównanie parametrycznych i nieparametrycznych miar stabilności oraz wskazanie stabilnie i wysoko plonujących genotypów żyta ozimego. Zastosowano 17 miar stabilności, wśród których wydzielono, na podstawie hierarchicznej analizy skupień, 3 grupy. Grupa 1 to miary wskazujące na stabilność dynamiczną silnie skorelowane ze średnią genotypową: Pi, Di, YS i TOP; grupa 2 — miary służące do wyznaczania genotypów o przeciętnym plonie ale wysokiej stabilności: bi, α Si2 i CV; grupa 3 — miary stabilności w sensie statycznym wskazujące genotypy do uprawy ekstensywnej: Si(1), Si(2), Si(3) i Si(6), Sdi2, λ, θ, Wi i D2. Wśród genotypów populacyjnych stabilnymi i wysoko plonującymi rodami były CHD 62 i CHD 43. Rody te mogą być stosowane w uprawie intensywnej. Ród populacyjny CHD 17, ze względu na średni plon i wysoki poziom stabilności może znaleźć zastosowanie w uprawie ekstensywnej. Wśród genotypów mieszańcowych rodami wysoko plonującymi i wysoko stabilnymi wskazanymi do uprawy intensywnej były CHD 548, CHD 516, CHD 621, SMH 8121 i SMH 8240