Charakterystyka rodów hodowlanych pszenżyta ozimego pod względem stopnia porażenia przez Puccinia triticina i Blumeria graminis

Abstract

The susceptibility to Puccinia triticina and Blumeria graminis of winter triticale breeding lines was evaluated in the years 2008–2012. Studies were carried out in greenhouse at the seedling stage and at the adult plant stage in Grodkowice using the method of artificial inoculation by uredionispores of P. triticina and in Krzeczowice under conditions of natural inoculation in field. However, in the case of B. graminis in both location studies were carried out under conditions of natural inoculation. A total of 250 breeding lines of triticale from breeding stations were tested. A scale 0, 1, 2 — resistance, 3, 4 — susceptibility was used at seedling stage. While a scale from 9 — high resistance to 1- high susceptibility was used at adult plant stage. Considerable differences of tested materials with respect to reaction to leaf rust and powdery mildew were found in both locations and years. The study allowed to select 66 genotypes with high resistance to leaf rust and powdery mildew, including 5 resistant in both stages. Furthermore, the obtained results allowed to select 11 genotypes with high resistance to leaf rust and powdery mildew for 2–3 years at Grodkowice and Krzeczowice and thus they can be used as resistance sources.Oceniano porażenie rodów hodowlanych pszenżyta przez Puccinia triticina i Blumeria graminis w sezonach wegetacyjnych 2007/08–2011/12. Badania prowadzono w stadium siewki w szklarni i w stadium rośliny dorosłej w polu: w warunkach wspomaganej inokulacji zarodnikami Puccinia triticina w Grodkowicach i naturalnej inokulacji w Krzeczowicach. W przypadku Blumeria graminis w obydwu miejscowościach badania prowadzono w warunkach naturalnej inokulacji. Ogółem przebadano 250 form pochodzących z ośrodków hodowli pszenżyta w Polsce. Ocenę w fazie siewki prowadzono wg skali 5. stopniowej, w której stopnie 0, 1, 2 oznaczały odporność, natomiast 3 i 4 wrażliwość rośliny. W stadium rośliny dorosłej wykorzystano skalę 9.-stopniową, w której 9 oznacza wysoką odporność, a 1 — wysoką wrażliwość. Przeprowadzone badania ukazały zróżnicowanie badanego materiału pod względem stopnia porażenia przez Puccinia triticina i Blumeria graminis zarówno w stadium siewki w szklarni jak i rośliny dorosłej w polu. Badania umożliwiły wytypowanie 66 genotypów wysoce odpornych w skali 7–9 na porażenie przez obydwa patogeny. Wśród nich 5 odznaczało się odpornością w obydwu stadiach rozwoju rośliny. Spośród nich wybrano 11 genotypów, które charakteryzowały się odpornością przez okres 2–3 lat w Grodkowicach i Krzeczowicach i mogą być wykorzystane jako źródła odporności