Every theological discipline has some proposal for the use of narrative as a means for rethinking the nature, task, and methods thereof. This article presents a „narrative Christology” in the African milieu; it actually deals with Christ and culture on the African continent. Contemporary African theologians explain the African culture and then they use that culture with its traditional oral wisdom to share the Gospel of Jesus Christ. African theologians do an admirable job relating the rich culture of Africa. In their studies they display knowledge of the culture with which they are dealing and, in the process, they respect that culture by adapting the Gospel to it. The narrative is not merely ornamental in African Christology, but constitutive. Modern African Christology should not be separated from narrative description or argumentation, because Christology involves the „recasting” of the Christian story. Some theologians recognize that Christology may lead to a new reading or „recasting” of the narrative(s), they recognize that closer attention to the African traditional myths, and the stories, proverbs, songs and tales may also result in a reinterpretation of Christology. There are attempts to formulate Christology not in terms of the classical categories of nature, substance, and person, but in categories derived from African narratives that give Jesus his African identity as the Christ.Każda dyscyplina teologiczna ma jakąś propozycję wykorzystania narracji jako środka do ponownego przemyślenia charakter, zadanie i metody. Artykuł przedstawia „chrystologię narracyjną” w języku afrykańskim środowisko; faktycznie zajmuje się Chrystusem i kulturą na kontynencie afrykańskim. Współczesny Afrykanin teologowie wyjaśniają kulturę afrykańską, a następnie wykorzystują tę kulturę wraz z jej tradycyjną ustną mądrością dzielić się Ewangelią Jezusa Chrystusa. Afrykańscy teologowie wykonują godną podziwu pracę, relacjonując bogatych kultura Afryki. W swoich badaniach wykazują się znajomością kultury, z którą mają do czynienia a przy okazji szanują tę kulturę, dostosowując do niej Ewangelię. Narracja to nie tylko ozdobny w chrystologii afrykańskiej, ale konstytutywny. Współczesna chrystologia afrykańska nie powinna być oddzielona od narracyjnego opisu czy argumentacji, ponieważ chrystologia polega na „przekształceniu” chrześcijańskiej historii. Niektórzy teologowie uznają, że chrystologia może prowadzić do nowego czytania lub „przekształcenia” narracji (narracji), uznają, że bliższe zwrócenie uwagi na tradycyjne mity afrykańskie, a historie, przysłowia, pieśni i opowieści mogą również skutkować reinterpretacją chrystologii. Tam są próbami sformułowania chrystologii nie w kategoriach klasycznych kategorii natury, substancji, i osoby, ale w kategoriach wywodzących się z afrykańskich narracji, które nadają Jezusowi jego afrykańską tożsamość jako Chrystus
