Amaç: Bu çalışmanın amacı, hekimler ve tıp fakültesiöğrencilerinin mobil sağlık uygulamalarını kullanımsıklığı, kullanım alanları ve mobil sağlık uygulamalarıile ilgili görüşlerini değerlendirmektir.Gereç ve yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışma,Temmuz-Aralık 2016’da Afyonkarahisar ilmerkezinde gerçekleştirilmiştir. İl Merkezi’ndeki 422hekim ve 839 tıp fakültesi öğrencisi çalışmayakatılmıştır. Katılımcılara uygulanan anket formu,sosyo-demografik sorular, mobil sağlık uygulamalarıkullanımı ile ilgili sorular ve mobil sağlıkuygulamalarının avantajları ve dezavantajlarıhakkında yargıları içermekteydi. Verilerinanalizlerinde tanımlayıcı istatistikler, ki-kare testi vebağımsız gruplarda t test kullanılmıştır.Bulgular: Mesleğiyle ilgili mobil sağlık uygulamasıkullanma sıklığının tıp öğrencilerinde %28,1,hekimlerde %35,5’dir (p=0,007). Mobil sağlıkuygulamalarını tıp öğrencilerinin %16,1’inin,hekimlerin ise %16,8’inin hastalarına önerdiğisaptanmıştır. Tıp öğrencileri tarafından en sıkkullanılan mobil sağlık uygulaması “sağlık bilgisistemleri” (%12,9), hekimler tarafından en sıkkullanılan uygulama ise “klinik hizmetler için referansbilgiler sağlayan tanı ve kişiye özel sağlık hizmetsağlayıcıları” (%26,5)’dır. Mobil sağlıkuygulamalarının avantajları ve dezavantajlarıyla ileilgili yargılardan alınan puanların ortalamasıdeğerlendirildiğinde, öğrenciler en yüksek puanlarıuygulamaların avantajlarından, hekimler isedezavantajlarından almıştır.Sonuç: Bu çalışmada mobil sağlık uygulamalarınınkullanımı hem hekimlerde hem tıp öğrencilerinde,diğer çalışmalara göre düşük bulunmuştur. Özelliklehekimlerin dezavantajlarına odaklanması nedeniyle,bu konuda ülkemizde yasal düzenlemelerin yapılmasıuygun olacaktı
