مقایسه ساختار و عملکرد قلب پسران ورزشکار نخبه کشتی با غیرورزشکاران شهر اردبیل: ساختار و عملکرد قلب کشتی گیران

Abstract

مقدمه: فعالیت ورزشی شدید و مداوم موجب تغییرات سازگاری در ساختار و عملکرد قلب می‌گردد که به پدیده «قلب ورزشکار» شناخته می‌شود. هدف از این پژوهش، مقایسه شاخص‌های ساختاری، سیستولیک و دیاستولیک قلب پسران ورزشکار نخبه کشتی با همسالان غیرورزشکار بود. روش کار: در این مطالعه مقطعی، ۴۰ پسران جوان سالم (۲۰ ورزشکار نخبه کشتی و ۲۰ غیرورزشکار) شرکت کردند. ارزیابی قلب با استفاده از اکوکاردیوگرافی داپلر دو‌بعدی در حالت استراحت انجام شد. برای مقایسه گروه‌ها، آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) با کنترل سن و شاخص توده بدنی (BMI) به‌کار رفت. یافته­ ها: نتایج نشان داد ورزشکاران نخبه دارای توده بطن چپ (195 ± 18 g در برابر 158 ± 15 g ؛ p<0.001)، کسر تزریقی بالاتر (64.5 ± 3.2% در برابر 60.1 ± 3.5%؛ p<0.001)، و حجم ضربه‌ای بیشتر بودند. علاوه بر آن، شاخص‌های دیاستولیک شامل نسبت E/A بالاتر (1.7 ± 0.2)، نسبت ′E/e پایین‌تر (7.1 ± 1.1) و IVRT  کوتاه‌تر (70 ± 8 ms) بیانگر شل‌شدگی مؤثرتر میوکارد بودند. نتایج پس از تعدیل برای سن و BMI نیز معنادار باقی ماندند. نتیجه ­گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهد تمرینات منظم و شدید کشتی موجب هیپرتروفی فیزیولوژیک، بهبود عملکرد انقباضی و پرشدگی قلبی می‌شود؛ به‌طوری که قلب ورزشکاران نخبه از کارایی بالاتر و سازگاری مطلوب‌تری نسبت به افراد غیرورزشکار برخوردار است