Kaçar, Hilmi

Dutch

Ghent University Academic Bibliography

Bron-URL: http://www.mo.be/opinie/turkse-en-koerdische-diaspora-zouden-geweld-moeten-veroordelenTerug naar de websiteZoeken ZoekenTurkse en Koerdische diaspora zouden geweld moeten veroordelen9 november 2011 ( OPINIE ) — Naar aanleiding van het oplaaiende geweld van de PKK in Turkije waren er vorgige week spanningen tussen deKoerdische en Turkse gemeenschappen in Antwerpen. Een Turks cultureel centrum werd bekogeld met molotovcocktails en de ramen van eenKoerdisch cultureel centrum werden met stenen bekogeld. Enkele dagen later zijn een groep Koerdische jongeren het gemeentehuis van Antwerpenbinnengedrongen om een petitie af te geven, waarin ze opriepen tot de ‘bevrijding van Koerdistan’ van de ‘Turkse dictatuur’. Deze laatste actie is enigszins verheugend omdat ze aantoont dat de ‘allochtone’ jongeren zich weldegelijk kunnen engageren voor politiek activisme.Maar het schoentje wringt daar waar ze dit politiek activisme uitsluitend in relatie tot Turkije aan de dag stellen. Het Koerdische Instituut en de meesteTurkse zelforganisaties, die zich profileren als de spreekbuis van hun gemeenschappen, praten en mobiliseren altijd over wat er zich in het moederlandafspeelt. Men activeert bewust de sterke emoties die de Koerdische kwestie opwekt bij de Turkse en Koerdische Vlamingen die etnische en culturelebanden hebben met Turkije.Vlaamse problemenOpmerkelijk is dat hetzelfde politieke engagement niet wordt ingezet om bijvoorbeeld de sociale en politieke problemen in Vlaanderen aan de kaak testellen. Men dringt het stadhuis van Antwerpen niet binnen met een petitie over de structurele ongelijkheid in het onderwijs, die generaties Turkse enKoerdische Vlamingen ondergeschoold op de arbeidsmarkt dumpt. Tegen de segregatie naar etnische herkomst en sociaal milieu binnen het onderwijs inVlaanderen wordt niet gemobiliseerd. Problemen in het onderwijs, ultieme bouwsteen voor de toekomst van onze samenleving, blijken geen issue voorpolitieke activisme van de Koerdische en Turkse verenigingen.Ze zijn ook moeilijk te vinden voor een politieke strijd tegen de armoede en werkloosheid, die onder meer door uitsluiting en segregatie op dearbeidsmarkt, hallucinante hoogtes aannemen in de Turkse en Koerdische gemeenschap. De laconieke houding van deze zelforganisaties zal ook temaken hebben met het feit dat ze anders hun overheidssubsidies kunnen verliezen.Geweld veroordelenWanneer we de emotie van het moment overstijgen, kunnen we ook adequate antwoorden formuleren. Het is vanzelfsprekend dat de wrijvingen tussenKoerden en Turken in Vlaanderen, niets zal bijdragen aan de oplossing van het Koerdische probleem in Turkije. Het is een probleem dat in de eersteplaats de politieke en sociale actoren in Turkije zelf kunnen oplossen. De Turkse en Koerdische diaspora kan zeker een steentje bijdragen door hetvredesproces kritisch op de voet te volgen.PKK-voorstanders met een afbeelding van Öcalan op een congres in Ankara. Volgens Hilmi Kaçar wordt Öcalanniet langer uitgedragen als een politieke leider maar gepredikt als de Koerdische ‘übermensch’. © AssociatedPress / Source: APTurkse en Koerdische diaspora zouden geweld moeten veroordelen | MO* http://www.mo.be/opinie/turkse-en-koerdische-diaspora-zouden-gewel...1 van 2 16/12/2011 21:33Politiek Oorlog en vrede Europa Midden-Oosten TurkijeAuteur: Hilmi KaçarTweeten2Printervriendelijke versieAangezien een vrede pas mogelijk is wanneer de wapens zwijgen, is het dan ook aangewezen voor de diaspora om het gebruik van het geweld zowel doorde PKK als van het leger te veroordelen en op te roepen tot een staakt-het-vuren. Tot nog toe zie ik veel Turken die op het leger en op de fouten van deAKP in dit dossier zwaar kritiek leveren. Omgekeerd worden de Koerdische intellectuele en politici die het geweld van de PKK publiekelijk afkeuren envoor een politieke oplossing ijveren, onder druk gezet en met de dood bedreigd.Kemal Burkay, de Koerdische intellectueel en dichter die na 30 jaar Zweden recent naar Turkije is teruggekeerd, is een belangrijke onafhankelijk stemdie momenteel buiten Turkije niet veel wordt gehoord. In zijn woorden behoort hij noch tot de PKK noch tot de AKP. Hij had een grote impact op deKoerdische politieke strijd in de jaren 1960 en ’70, nog voor de PKK van Öcalan was ontstaan. Bij zijn aankomst in Turkije werd hij door dePKK-getrouwen beschimpt als ‘verrader’. Dit terwijl Kemal Burkay, in een periode die veel erger was dan nu het geval is, als voorzitter van deSocialistische Partij van Koerdistan in 1978 de gemeenteraadsverkiezingen in Diyarbakir en in 1979 in Kars heeft gewonnen. De realiteit is altijd ietscomplexer en de PKK duldt duidelijk geen kritische Koerdische stemmen die de gewapende strijd vandaag in vraag durven stellen.Nieuwe religieuze ideologieUit recente berichten blijkt dat de PKK zijn Marxistisch-Stalinistische leer probeert om te buigen in een religieuze catechismus van mazdeïsme van deprofeet Zarathustra. Het wordt nu pas duidelijk waarom tijdens de betogingen van de PKK en BDP in de regio posters werden gedragen met ‘profeetApo’. Öcalan wordt niet langer uitgedragen als een politieke leider maar gepredikt als de Koerdische ‘übermensch’, de zelfverklaarde profeet van deKoerden. Het toevoegen van deze religieuze dimensie wijst er op dat de PKK uit nationalistische sentimenten, een nieuwe religieuze ideologie aan hetuitvinden is.Het gaat ver terug in het verleden om een nieuwe identiteit te reconstrueren. Dit om het merendeel islamitische Koerden in een alternatieve ennationalistische religie te verenigen. Daarmee wordt enerzijds geprobeerd de banden met de islamitische bevolkingsgroepen (bijvoorbeeld de Turken) inde regio te verbreken en anderzijds religieuze banden aan te halen met onder meer de christelijke bevolkingsgroepen. De totalitair Stalinistische leer vande PKK draait zo uit in een ultra-nationalisme, die steeds meer openlijk flirt met het racisme.Clichés bevestigdMaar jammer genoeg wordt in de berichtgeving in de media over de Koerdische kwestie in Turkije nog steeds gedacht en geschreven in termen van desituatie van de jaren 1990. Dit alsof alles sindsdien onveranderd blijft aanhouden. De emoties over de Koerdische kwestie worden – bewust of onbewust– geactiveerd en de vooroordelen en clichés over Turkije bevestigd. Deze selectieve waarneming was onder meer ook het geval in het recente opiniestukTurkije oogst wat het gezaaid heeft van Ludo De Brabander op MO.be. Zijn beschrijving van het probleem kenmerkt in het algemeen de manier waaropmen in het Westen lang over de niet-westerse conflicten berichtte.Mensenrechten en democratie waren zo twee tovertermen waarmee niet-westerse landen steevast werden gecategoriseerd en in internationale relatiesgeïnstrumentaliseerd om ze in de hoek te drummen. Deze eurocentrische visie was gebaseerd op de overtuiging dat democratie en mensenrechtenuitvindingen waren van de Westerse beschaving en dat de wereld buiten Europa dit peil van democratie niet wist te bereiken.Opmerkelijk werd in deze visie geen verband gelegd met de ongelijke mechanismen in wereldhandel, die ervoor zorgde dat de landen buiten hetwelvarende en machtige westen zich moeilijk wisten te onttrekken aan armoede en politieke chaos. De Brabander bouwt zijn stuk op deze eurocentrischevisie en selecteert op grond daarvan een aantal feiten en cijfers van de mensenrechtenorganisaties. Maar deze benadering laat heel veel aspecten van decomplexe realiteit onderbelicht. Maar bovenal wordt het geweld van de PKK geromantiseerd en gelegitimeerd.Na dertig jaar bloedige conflicten die aan meer dan 40.000 mensen het leven kostten, is het hoog tijd dat het Koerdische probleem politiek wordtopgelost. Het heeft geen zin om de fouten in het verleden steeds op te rakelen en te zoeken naar schuldigen en slachtoffers. Behalve de elitaire ‘witteTurken’ heeft bijna elke familie in Turkije een familielid verloren in dit conflict. Iedereen is persoonlijk geraakt. Wie oprecht vrede wil, moet nu resoluuteen ethische standpunt innemen tegen het gebruik van geweld. Er is genoeg bloed vergoten, legitimeren of goed praten van nog meer bloedvergieten isvandaag uiterst immoreel, onethisch en verwerpelijk.Hilmi Kaçar is wetenschappelijk medewerker aan de Universiteit Gent en het Centrum voor Turkse Studies UGent38DelenTurkse en Koerdische diaspora zouden geweld moeten veroordelen | MO* http://www.mo.be/opinie/turkse-en-koerdische-diaspora-zouden-gewel...2 van 2 16/12/2011 21:33

Turkse en Koerdische diaspora zouden geweld moeten veroordelen

https://biblio.ugent.be/publication/1969199/file/1969200.pdf

Turkse en Koerdische diaspora zouden geweld moeten veroordelen

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Ghent University Academic Bibliography