Giderek dijitalleşen günümüz dünyasında teknolojik bağımlılıkların giderek arttığı düşünülmektedir. Bu konunun literatürde yeni yeni kendine yer bulduğu görülmektedir. Teknolojik bağımlılıkları, ailemizle kurduğumuz aidiyet duygusuyla ilişkili olarak incelemek, literatürdeki eksiği gidermeye açısından çalışmayı önemli kılmaktadır. Bu çalışmanın amacı; Dicle Üniversitesi örneklemindeki öğrencilerin akıllı telefon kullanımlarındaki bağımlılık düzeylerini ölçerek elde edilen sonuçlar ile aile aidiyeti duygusu ile ilişkisini incelemektir. Bununla birlikte öğrencilerinin sosyodemografik özelliklerine göre akıllı telefon bağımlılığı ve aile aidiyetleri düzeylerindeki değişimin de araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmada nicel analiz yöntemlerinden ilişkisel, yani iki ya da ikiden çok değişen arasındaki değişimi tespit etmeyi hedefleyen tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evreni Diyarbakır'da bulunan Dicle Üniversitesi öğrencileridir. Örneklemini ise Diyarbakır'da bulunan Dicle Üniversitesi'nde öğrenim gören toplam 350 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Örneklem, bölüm ve fakülte fark etmeksizin basit seçkisiz yöntemle oluşturulmuştur. Katılımcıların 184'ü kız ve 166'sı erkek öğrencidir. Yaşları 18- 35 arasında değişmektedir. Ölçeklerden önce araştırmacı tarafından hazırlanan bir demografik form hazırlanıp uygulanmıştır. Bununla beraber iki ölçek kullanılmıştır. Bunlar; geçerlilik güvenilirliği kanıtlanmış, Mavili, Daşbaş ve Kesen (2014) tarafından geliştirilmiş "Aile Aidiyet Ölçeği"dir. Diğeri ise Demirci, Demirdaş, Orhan, Sert ve Akpınar (2014) tarafından geliştirilen "Akıllı Telefon Bağımlılık (Erişkinlik Ölçeği)" ölçeğidir. Elde edilen veriler için SPSS 25.0 paket programı kullanılmıştır. Toplanan verilerin analiz ve değerlendirilmesinde varyans analizi (ANOVA), bağımsız grupları değerlendirmek için t testi uygulanmıştır ve korelasyon ve regresyon analizleri tekniklerinden de yararlanılmıştır. Ulaşılan bulgulara göre tezin temel hipotezi olan akıllı telefon bağımlılığı ile aile aidiyeti ölçeklerinden elde edilen veriler incelendiğinde, ikisi arasında anlamlı bir ilişki olduğu doğrulanmıştır. Aile Aidiyeti Ölçeğinin alt boyutları olan aile aidiyeti ve kendilik aidiyeti ile Akıllı Telefon Bağımlılık Ölçeğinin alt boyutları olan sanal yönelimli ilişki alt boyutu, gündelik yaşam alt boyutu, yoksunluk alt boyutu, olumlu beklenti alt boyutu, aşırı kullanım alt boyutu ve dayanma alt boyutlarının arasındaki ilişki tablolar kısmında detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Ortalamaların demografik özelliklere farklılık gösterdiği bulunmuştur. Konuyla ilişkili olarak ileriye dönük konu ile alakalı çalışmaların yapılması önerilmiştir.It is thought that technological addictions are increasing in today's increasingly digital world. This topic is only starting establish its presence in the literature. It is necessary to examine technological addictions in relation to the sense of belonging we establish with our family. This research is important to complete the missing pieces in the literature on this issue. This study aims to examine whether a correlation exist between the smartphone addiction levels and family belonging of the students in the Dicle University sample. Additionally, the study aimed to assess the changes in the smartphone addiction and family belonging levels depending on the socio-demographic profile of the students. The crossectional survey model, which is a quantitative analysis method, was applied in the study. The population of the study comprised university students being educated at Diyarbakır. The sample consisted of a total of 350 university students studying at Dicle University in Diyarbakır. The sample was created by simple random selection method regardless of department and faculty. 184 of the attendees were female and 166 were male. Their ages varied between 18-35. The researcher designed questionnaire to gather the data. In addition, two scales were used. These are; "Family Belonging Scale" developed by Mavili, Kesen and Daşbaş (2014) with proven validity and reliability and "Smartphone Addiction (Adulthood Scale)" developed by Demirci, Orhan, Demirdaş, Akpınar and Sert (2014). SPSS 25.0 was used to analyze the data. Variance analysis (ANOVA), t-test for independent groups, correlation and regression analysis techniques were applied to analyze the obtained data. Based on the findings, it was confirmed that there is a meaningful corelation between smartphone addiction and family belonging, which is the basic hypothesis of the thesis. The relationship between the subcomponents of the Family Belonging Scale, which are self-belonging and family-belonging, and the sub-dimensions of the Smartphone Addiction Scale, which are daily life, positive expectation, deprivation, virtual-oriented relationship, excessive use and tolerance, are explained in particulars in the tables section. It was found that the means differed according to demographic characteristics. It was suggested that similar future studies be conducted on the subject
