The paper deals with the fate of the Catholic Church priests who during World War II were in the Polish territory occupied by Nazi Germany. They were refugees from the areas where the first acts of war took place in September 1939 as well as the ones displaced later by German authorities after the Polish areas had been annexed by the Third Reich or coming from the areas occupied by the Soviet Union. Many of them found themselves in the Sandomierz Diocese which was within the borders of the General Government. Exiled clergymen were admitted to the parishes with the approval of the Sandomierz Diocese. They were provided with board and bed. In return they helped with pastoral duties. Their lives were complicated and the presence of some of them caused problems. Majority of them, however, fulfilled their responsibilities. Their profiles are presented in the paper as well as the ways in which they adapted to the new environment in the situation of German occupation.Artykuł dotyczy losów księży katolickich, którzy podczas II wojny światowej znaleźli się na terenach polskich okupowanych przez Niemcy. Byli to zarówno uciekinierzy z terenów objętych walkami we wrześniu 1939 r., jak również duchowni wysiedleni później przez władze niemieckie z ziem polskich włączonych do III Rzeszy oraz księża pochodzący z terenów zajętych przez Związek Sowiecki. Wielu z nich trafiło do diecezji sandomierskiej, która znajdowała się w granicach Generalnego Gubernatorstwa. Wysiedleni duchowni byli przyjmowani w parafiach za zgodą biskupa diecezji sandomierskiej. Otrzymywali mieszkanie i wyżywienie, w zamian zaś pomagali w pracy duszpasterskiej. Ich losy były niekiedy skomplikowane, niektórzy swoją obecnością sprawiali problemy. Większość wywiązywała się ze swoich obowiązków. W artykule zostały przedstawione ich sylwetki oraz sposoby adaptacji w nowym środowisku w warunkach okupacji niemieckiej
