Based on distributed ledger technology, a new type of arbitration courts has been emerging in the world for the last five years. Their task is to resolve disputes using blockchain and smart contracts. Did the creators of the idea of “distributed justice” really invent a new way to effectively and fairly resolve disputes in the 21st century? Blockchain arbitration involves resolving disputes using the theory of multi-person games, the concept of Schelling point, the idea of decentralized autonomous organizations (DAO), tokens and crowdsourcing. The article attempts to answer the question of whether arbitration decisions made on the basis of economic incentives can be considered to meet the criteria of Aristotelian rectificatory justice. The article is analytical in nature, addressing a topic that has only become relevant in the world a few years ago. The analysis uses theses from cryptoeconomics and game theory. The work initially outlines the problems. Due to the small number of experiences of digital arbitration in the world, the theses and hypotheses of the text, written from the perspective of theory and philosophy of law, require further in-depth analyses.Dzięki technologii rozproszonego rejestru od pięciu lat powstaje na świecie nowy typ sądów arbitrażowych. Ich zadaniem jest rozstrzyganie sporów z wykorzystaniem blockchainu i smart contract. Czy rzeczywiście w XXI wieku twórcy idei „rozproszonej sprawiedliwości” wynaleźli nowy sposób na skuteczne i sprawiedliwe rozstrzygnięcia sporów? Arbitraż na blockchainie polega na rozstrzyganiu sporów z wykorzystaniem teorii gier wieloosobowych, koncepcji punktu Schellinga, idei DAO (ang. decentralized autonomous organizations), tokenów i crowdsourcingu. W artykule podjęto próbę odpowiedzi na pytanie, czy decyzje arbitrażowe podejmowane na podstawie bodźców ekonomicznych można uznać za spełniające kryteria arystotelesowskiej sprawiedliwości wyrównawczej. Artykuł ma charakter analityczny, podejmuje temat, który na świecie stał się aktualny dopiero kilka lat temu. Analiza wykorzystuje tezy kryptoekonomii i teorii gier. Praca wstępnie zarysowuje problemy. Z uwagi na niewiele doświadczeń cyfrowego arbitrażu na świecie tezy i hipotezy tekstu, pisane z perspektywy teorii i filozofii prawa wymagają dalszych pogłębionych analiz
