Thomas Gordon is the creator of non-authoritarian pedagogy. In it, he speaks out against power relations – the use of force and fear in the contact of the educator (parent, teacher) with the pupil. He believes that the root cause of conflicts between educators and pupils is the use of communication barriers (judging, providing ready-made solutions, lack of empathy). He suggests that the relationship between educators and pupils should be based on respect for each other’s needs, love, and responsibility. He proposes the no-lose method based on the theory of equivalent (symmetrical) interpersonal relations between adults, children, and adolescents. This method equips educators with skills that help them establish proper relationships with their pupils and solve problems in a constructive way. Among these skills, Gordon includes: careful observation of behavior to identify own and pupil’s needs, identifying and accurately naming the problem at hand, using the language of acceptance in conversation, active listening, building a relationship based on mutual respect, resolving conflicts using the no-lose method, and building authority based on personal influence. The no-lose method is partially or fully used at schools, including in prevention and education programs, peer tutoring, and mediation. It is also a way of reducing school violence.Thomas Gordon jest twórcą pedagogii nieautorytarnej. Występuje w niej przeciwko stosunkom władzy, posługiwania się siłą i lękiem w kontaktach wychowawcy (rodzica, nauczyciela) z wychowankiem. Uważa, że podstawową przyczyną konfliktów między wychowawcą a wychowankiem są bariery komunikacyjne (osądzanie, dawanie gotowych rozwiązań, brak empatii). Pragnie, by relacja wychowawcza między wychowawcą a wychowankiem opierała się na poszanowaniu swoich potrzeb, na miłości i odpowiedzialności. Proponuje metodę wychowania bez porażek, bazującą na teorii równoważnych (symetrycznych) stosunków interpersonalnych między dorosłymi a dziećmi i młodzieżą. Metoda ta wyposaża wychowawców w umiejętności, które pomagają im w nawiązywaniu prawidłowych relacji z wychowankiem i w konstruktywnym rozwiązywaniu problemów. Do umiejętności tych Gordon zalicza: wnikliwą obserwację zachowań, aby móc określić potrzeby własne i wychowanków; identyfikowanie i dokładne nazwanie zaistniałego problemu, stosowanie w rozmowie języka akceptacji; aktywne słuchanie; budowanie relacji opartej na wzajemnym szacunku, rozwiązywanie konfliktów metodą bez zwycięzców i przegranych; budowanie autorytetu opartego na wpływie osobistym. Metoda wychowania bez porażek częściowo lub w całości jest wykorzystywana w szkole, między innymi w programach profilaktyczno-wychowawczych, w tutoringu rówieśniczym, w mediacjach. Jest także jednym ze sposobów radzenia sobie z przemocą szkolną
