The 2004 enlargement of the European Union (EU) has marked the beginning of a new era. The EU which including the Greek Administration of Southern Cyprus (SCGA) has experienced the largest enlargement in its history with ten new members. With this enlargement, the EU acquired new neighbors and has to deal with new problems. While the SCGA’s EU membership has been problematic, the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC) has been ignored. As these problems resurfaced with the tensions in the Eastern Mediterranean, disputes over maritime jurisdiction between Turkey, Greece and the SCGA came to the fore. When we look at the strategic goals of the SCGA, it contradicts the goals of the EU of which it is a member. While the EU claims to be a normative power, the goals of the SCGA can sometimes be explained by realist approaches.
This study aims to analyze the EU’s policies in the Eastern Mediterranean in the context of normative power-based approaches and to examine them together with the national interest-based approaches of the SCGA. The results of the study reveal that unlike the EU, of which it is a member, the SCGA is unlikely to realize normative power based approaches.Avrupa Birliği’nin (AB) 2004 genişlemesi yeni bir dönemin başlangıcı olmuştur. AB, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin (GKRY) de aralarında olduğu on yeni üyeyle tarihinin en büyük genişlemesini yaşamıştır. Bu genişleme ile birlikte AB yeni komşular edinirken yeni sorunlarla da sınırdaş olmak durumunda kalmıştır. GKRY’nin AB üyeliği sorunlu bir şekilde gerçekleşirken, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) yok sayılmıştır. Bu sorunlar Doğu Akdeniz’deki gerginliklerle birlikte yeniden gün yüzüne çıkarken, Türkiye ile Yunanistan ve GKRY arasındaki deniz yetki alanlarındaki anlaşmazlıklar gündeme gelmektedir. GKRY’nin stratejik hedeflerine bakıldığında üyesi olduğu AB’nin hedefleriyle çelişmektedir. AB normatif güç olma iddiasındayken, GKRY’nin hedefleri kimi zaman realist yaklaşımlarla açıklanabilmektedir.
Bu çalışma Doğu Akdeniz’de AB’nin politikalarının normatif güç temelli yaklaşımlar bağlamında incelenmesini ve GKRY’nin ulusal çıkar temelli yaklaşımlarıyla birlikte ele alınmasını hedeflemektedir. Çalışma sonuçları üyesi olduğu AB’nin aksine GKRY’nin normatif güç temelli yaklaşımları gerçekleştirme olasılığının düşüklüğünü ortaya koymaktadır
