Andrzej Abramowicz jako historyk archeologii

Abstract

The article analyzes the contribution of Andrzej Abramowicz, one of the most prominent historians of archaeology, to the development of this subdiscipline. Abramowicz, drawing inspiration from Marian Henryk Serejski, broke away from the strictly chronicle-style approach to the history of archaeology, characteristic of his predecessors. His works, such as Wiek archeologii or Historia archeologii polskiej, offer a synthetic account of the history of Polish archaeology, taking into consideration the shifting research paradigms and the socio-political context in which archaeology evolved. The introduction of the article outlines the early interest in the history of archaeology in Poland, serving as an introduction to the main topic of the text, which focuses on Abramowicz’s path to pursuing studies in this field and a characteristic of his most significant achievements.Artykuł analizuje wkład Andrzeja Abramowicza, jednego z najwybitniejszych historyków archeologii, w rozwój tej subdyscypliny. Abramowicz, czerpiąc inspirację od historyka historiografii Mariana Henryka Serejskiego, zerwał ze stricte kronikarskim podejściem do badań nad dziejami archeologii, charakterystycznym dla jego poprzedników. Jego prace, takie jak Wiek archeologii czy Historia archeologii polskiej, oferują syntetyczne ujęcie historii archeologii polskiej, uwzględniające zmieniające się paradygmaty badawcze oraz kontekst społeczno-polityczny, w którym kształtowała się archeologia. Na wstępie artykułu zarysowano początki zainteresowań historią archeologii w Polsce, co stanowi wprowadzenie do głównego tematu tekstu, skupiającego się na drodze Abramowicza do podjęcia studiów w tej dziedzinie oraz charakterystyce jego najważniejszych osiągnięć